کسی رو ندارم بسپرم . همه اش با خودمه
منم همینم
قبل به دنیا اومدنش دو ماهی یه بار میرفتم پاکسازی پوست چون شوهرم صبح تا شب سر کاره هر روز یک ساعت میرفتم بیرون قدم میزدم هرچی دلم میخواست میخریدم میرفتم خونه عموم دوروز
خونه دختر عمم میرفتم خونه خواهرام
ولی الان هیچ جا نمیتونم برم فقط تو خونم
البته من شوهرم خدایی خیلی هوامو داره هفته ای یکی دوبار میبرتش بیرون دو ساعت تا من استراحت کنم ولی خب وقتی نیست مجبورم خرابکاری هاشو جمع کنم وقتی برای استراحت نمیمونه😐
خلاصه دارم افسرده میشم
من توی هفته یک بیست و چهار ساعت کشیکم. یک روز تا هشت شب و یک روز هم تا دو بعد از ظهر سر کارم. یک روز هم میرم کلاس نقاشی. پرستار استخدام کردم. ولی چهار بعد از ظهر به بعد اگه کشیک باشم بچه پیش مامانم میمونه و شب هم پیش باباش
فقط شوهرم نگهش میداره به کسی نسپردم تا حالا، روزای زوج باشگاه میرم، هفته ای یبار هم بازار و خرید و دور دور بازم میمونه پیش شوهرم. کلا بیشتر با شوهرم هست تا من
هیچی همه زمانم برای بچه داری میره
خودم هیچی
عزیزم ما انقد چسبیدیم بهم مادر دختری
بعضی وقتا با صدای بلند میگم میدونستم انقد آویزونی از شکم درت نمیاوردم اونجا راحت تر بودم از بابت شانه درد و کتف درد و مچ درد 😐بند نافمون انگار قطع نشده
من میرم سرکار … رامان میره مهد
بقیه وقتا کامل باهمیم سه هفته یه بارم میرم ناخن پیش باباش میمونه 😅
سعی کن به یه خانه بازی عادتش بدی دو ساعت ببر اونجا بمونه بعد اونو خودت برو باشگاه یا هرکاری دوست داری …
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.