مامانایی ک مشاور کودک دارید یا کتابای روانشناسی کودک میخونید ی سوال دارم
پسرم همیشه با من بوده از اول خیلیم بهش محبت میکنم اما هفته ای ۲ بار اینا میبرمش پارک یا شهربازی یا کلا بیرون
بغل غریبه نمیره هااا اما مثلا شوهرخواهرمو ۲ ماه یبار میبینه مثلا ببینه داره میره بیرون گریه میکنه منو ببر یا واحد روبه رویی مامانم بچه کوچیک دارن تا در خونشون باز بود سری رفت خونشون با گریه اوردمش، همسایه رو ب روییمون بچش همسن ادرین ، میاد خونمون مامانش میاد دنبالش میره ن گریه ن چیزی اما ادرین میره اونجا جیغ گریه خودشو میکوبه زمین ک خونه نمیام، ایا مشکل از منه ؟ من براش کم گزاشتم اینحوری شده؟

چون ادم کم میبینه.دوس داره بیشتر درگیر ادمو بچه باشه

بچهای شما هم میبرینشون حموم گریه میکنن

پسر من وقتی از خونه مامانم یا مادر شوهرش یا دختر عمش ببرمش ده گریه جیغ

روابط عمومی قوی داره
مثل دختر من 🤦🏻‍♀️

چه حرفیه عزیزم، مهبد هم همینطوره. بچه اجتماعی هست و هیچ مشکلی نیست .منم اوایل فکر میکردم باید مشکلی باشه ولی نه هیچ مشکلی نیست

تو این سن عادیه چند تا بچه دیدم که تو این سن بودن گریه میکنن برای بیرون بعدا درست شدن

نه عزیزم هیچ ایرادی به شما وارد نیست. این رفتار هم تو این سن کاملا عادی و طبیعیه بزرگتر که شد کم کم با قصه داستان و شعر بهش یاد بده. سه سالگی به بعد آموزش پذیر میشن

پناه خیلی خیلی اجتماعیه بچه ها رو خیلی دوس داره دلش میخواد باهاشون بازی کنه

نه بابا دختر من پسرعموهاش و عمه اش میان پیشش وقتی میخوان برن خودشو میکشه یا وقتی میرع تو حیاط پیش مادرشوهرم اینا هیتم بخوام بیارمش داخل نمیاد گریه میکنه

خب لابد بازی دوست داره بکنه
پسر منم مشغول بازی جداش کنی گریه میکنه موقعی که خسته ست و بازیش تموم شد ببرش