خانما من از روزی که بچم دنیا اومده این دوماه خونه بابامم همش مامانم بچمو میگیره یه بار خودم بردمش خونه خودم به چن ساعت نکشیده دوباره اوردمش اینجا اصلا نمی وایستاد پوشکشو عوض کردم شیر هم دادمش نمیدونم چش بود هی گریه میکرد هرچی سرپا تکونش میدادم و .. فایده نداشت الان شوهرم میگه دیگه باید بیای چجوری برم ؟؟وقتی گریه میکنه تا بخام شیر خشک درست کنم براش و ... دلم نمیاد بمونه زمین گریه کنه تا مثلا شیر درست کنم براش یا داروهاشو بدم

باید بری خونه خودت درست سخته ولی شوهرت خوب حق داره
خب بچتم جاش عوض میشه واس همین باید ی ۲ ۳ روز صبر تحملت ببری بالا ک ب محیط جدید عادت کنه
منم اینطور بود بعد ۲ ماه اومدم خونه خودم پسرم گریه میکرد ولی کم کم عادت کرد
واس قطره دادن مستقیم نریز ت گلوش بریز کنار گوش لبش ک نپره ت گلوش

منم همینم با ی دست درست می‌کنم 😃

خوش به حالت،من که از اول تنهام خونه خودم☹️

خوب صد درصد هفته های اول خیلی سخت دست تنها بعد عادت میکنی ولی من فعلا قصد موندن دارم نمیخوام برم چون خودم ادم حساسی شدم یعنی همش ی دغدغه ای دارم وای شیر نخورد وایی شیر ندارم گشنه موند بالا اورد چرا جوری ک در عذابم همش خودم دارم نابود میکنم

ببین برو خونه خودتون دو سه روز بگو مامانت بیاد خونتون
قلق خونه دستت میاد دیگه راحت تری

من از روز اول مسئولیت بچم با خودم بود دیگه عادت کردیم به همدیگه

من روزی که مامانم رفت شبش بچه شروع کرد گریه نشستم وسط خونه شروع کردم گریه که من نمبتونم بچه رو نگه دارم ...کاش بچه رو بدم مامانم ببره واقعا درمونده شده بودم ولی الان یک هفته است بهتر شده

بنظرم دیگ وقتشه مسعولیتش رو گردن بگیری و هرجور شده قلقشو پیدا کنی و خودت نگه داری حق میدم بهت منم اوایل اونجور بودم شبا نمیخوابید صبح زنگ میزدم مامانم میومد برمیداشت میبرد از وقتی ک اومدم شهر دیگ به خاطر شغل همسرم ی هفته شهر خودمم ی هفته شهر دیگ .اینجوری شد ک مسعولیتش افتاد گردن خودم و همسرم خداروشکر همسرمم کمک میکنه دوتایی نگهش داشتیم

منم خونه بابامم نمیدونم بچه من نااروم نمیتونم برم یا چی خیلیا میگن دیگ برو خونه ولی الان در حال حاضر من و مامانم نابود شدیم چجوری تنهایی من برم

یه بار بهش قطره دادم پرید گلوش دستو پامو گم کردم اتقد ترسیدم که خفه بشع

عزیزم کم کم عادت میکنی اولاش سخته