مامانایی که بچه شون همسن پسر منه، یه سوال داشتم، شما در طی روز چه کارهایی با کوچولوهاتون میکنید؟ چه مدت به حال خودشون تنهاشون میزارید؟ من تو این سه ماه پیش خانواده م بودم، و عملا طی روز همه داشتن باهاش بازی میکردن، الان چند روز اومدم خونه خودم ولی نمیدونم چجوری تایم بگذرونم باهاش. بازی میکنم، حرف میزنم، شعر میخونم، بغلش میکنم موقع کار و میگردونمش تو خونه، ولی یه تایم هایی خسته میشم و میزارمش رو تخت و چندتا عروسک میزارم جلوچشمش و خودم میرم سراغ کارهام. اما عذاب وجدان میگیرم🥲 میخواستم بدونم شماها چیکار میکنید؟

الان واقعا از خودت جه انتظاري داري؟ميخواي نفس هم نكش فداتشم!بابا تو يه نفري علاوه بر نگهداري از بچت نياز داري به كاراي خونه و خودت هم برسي اتفاقا اون بچه هم نياز داره چيزاي ديگه ببينه باهاشون سرگرم شه نميگم بغل نكن بغلي ميشه اتفاقا چرت محضه ولي فضا بده بهش نيكي يه تايم هايي واسه خودش بازي ميكنه صدّا در مياره حرف ميزنه با لوستر تو اتاقم يه شبخواب مينيون داره شبا به اون نگاه ميكنه حرف ميزنه خب الان من بايد جيكار كنم بچسبم بهش كه نه با من حرف بزن؟

مشکل منم هست...منم بعد از دوماه الان میخوام برم خونه خودم...نمیدونم چیکار کنم و چطور ب کارا برسم🤕🤕

بچه من تنها نمیمونه همه جا چسبیده به من منم تو اتاق تنها نمیزارمش الانا

ما هم همینکارا رو میکنیم به نظرم یکمم باید خودشون بازی کنن یکم تو حال خودشون باشن همش بغلمون که نمیشه واقعا خسته میشه آدم

منم گاهی تنهاش میزارم بعد عذاب وجدان میگیرم😢

منم یوقتا مجبورم بزارمش خودم ب کارا برسم

پسرمن بزرگ تره ولی ازهمون روز اول همش بغلمه ی دقیقه رو زمین نمیمونه ک حتی شیشه شیرش براش بشورم😩

پسر من اصلا تنها نمیمونه حتی برای یک دقیقه همش باید کنترش باشم یا باهاش بازی کنم یا حرف بزنم یا بگردونمش

منم همینم همش عذابه وجدان دارم حوصلش سر می‌ره گناهه

روتخت تنها میمونه ؟