قبل اومدن حلما تو زندگیم برای مادرایی که بچه کوچیک داشتن
همیشه اونی بودم که سر بچه رو گرم میکرد تا مادرش یکم به خودش برسه
اونی بودم که با بچه بازی بی خود نمی‌کرد ، بازی ای که بچه چیز جدید یاد بگیره ، حرف بزنه و شاد بشه
ولی سر خودم واقعا هیچکس نیست
منم خسته از رسیدگی به خونه و بچه و نمیتونم باهاش بازی کنم
واقعا ناراحتم
این بچه هم اصلا کلمه نمیگه فقط حرص میخورم

من هم هم

من فکر میکردم‌فقط منم

منم مجرد بودم
بچه همسایمونو میاوردم نگه میداشتن

منممممم انقدر برا بقیه بودم ک نگو
ولی برا خودم کسی ام نیس

ای خواهر منم مثل شما بودم ولی از وقتی بچه دار شدم‌همه گم شدن خواهر خودم‌ میرفت ترکیه من‌بچشو مدرسه ببرم‌بشنم تا تعطیل کنه یع کارایی میکردم براشون حالا الان خودش ۳ ماه بچه منو اصلا ندیده بسکی ور دورگردیه

منم والا قبل بچه ی خودم چند تا بچه بزرگ کردم😶
بقیه نصف اون انرژی ای که من واسه بچه هاشون و خودشون گذاشتم هم نذاشتن
چی میشه کرد

منم همینطور....
الان بدشت ناراحت بهم کم لطفی شده
اما عیبی نداره بازم این روزا برای همون آدما هست منم میشم یکی مثل خودشون ک برای من بودن 🙂🙃

منم همیشه حوصله بچه های مردم داشتم ولی الان که بعضی وقت ها حوصله بچه خودم ندارم عذاب وجدان میگیرم

دقیقا منم....

وای دقیقا من برا همه بودم هیچ کسی برای من نیست