الان از اون موقع هاست که یهو حال روحیم جوری میشه که فکر میکنم شاید کافی نباشم واسه پسرم ، میترسم از اینکه کامل و خوب نباشم واسه پسرم، مینرسم میگم نکنه فلان اشتباه کنم توفلان رفتار که دارم اینکارو میکنم، نکنه کاری کنم اثر بد واسش داشته باشه و...
کلافه ام میکنه این فکر😔

وای این چه مدل افکارِ
ب روزایی فکر کن که خودت سرما خورده بودی و با اون حال بد پاشدی غذاشو اماده کردی و باقی رسیدگی ها...

همین که اینقد واست مهمه و بهش فک میکنی یعنی مادر خوبی هستی عزیزم

عزیزم همه مامانا اینجورین خودمم خیلی رو این موضوع حساسم ولی خب نباید این قضیه اذیتت کنه مطمئن باش هیچ مادری نمیتونه صددرصد درست باشه همه ما یجاهایی اشتباهاتی داریم همین ک اون اشتباه رو بدونیم و اصلاحش کنیم و مطالعه داشته باشیم درباره رفتار و کارامون تحقیق کنیم خیلی عالیهه
همون مشاوره ها و روانشناسا هم نمیتونن هیچ اشتباهی نداشته باشن اینو دیگه خودشون میگن فقط با مطالعه کردن باید اشتباهمون رو کم کنیم
قطعا شما بهترین مامانی برای بچه هات

چراااااا؟منم اینجوری ام یهو میشینم کلی گریه میکنم

تو بهترین مامانی عزیزم .
اصلا این فکرارو نکن بخاطر بار زیاد مسئولیت فکر های منفی میاد سراغت.
همه ما تجربه اولمونه وسعی میکنیم صدمون بزاریم.
اگه واسه تربیتش استرس داری کتاب زیاد بخون تا بتونی بزرگ که شد بهتر درکش کنی

خب باشه. دیگ درب و داغون ک نیستی مادر خیلی بد نیستی و اینکه هیچکدوممون کامل نیستیم اولین زندگیمونه اولین بارمونه هرکار هم بکنی ی جا سوخت میدی انسانی ولی همین ک فکر میکنی چیکار کنم مادر بهتری باشم ینی مامان خوبی هستی 😌

حتما به یه مشاور مراجعه کن