من امروز از صمیم قلبم آرزوی مرگ کردم برای خودم خدایا خسته شدم از دست بچهام خیلی آبرو بر و اذیت کنن حالا پسرم دوسالشه میگم به درک کوچیکه سرش نمیشه ولی امااااان از دخترم چهار سالشه منو به چهارمیخ کشیده همش گریه همش حرف بد همش داد و بیداد داداششو میزنه بازی نمیکنه هرچی داداشش برمیداره می‌ره از دستش میگیره که گریه کنه من واقعا کم آوردم خونه کسی میریم یا کسی میاد خونمون واقعا از کاراش خجالت میکشم خدایا چه غلطی بکنم چه خاکی تو سرم بریزم با مشاور هم صحبت کردم ولی تاثیرش درحد دو روزه 😭😭😭😭

به نظرم چهارسالگی یکی از سخت ترین قسمتاشه🤧

بازی، بازی، هر روز یه زمان ثابتی باهاش بازی کنید، مثلاً ۲۰ دقیقه هر بازی ای که بهش خیییییلی خوش بگذره. من اینو از دکتر کوثر یاوری یاد گرفتم که بچه ها بنده ی کسی هستن که باهاشون بازی می‌کنه. واقعاً همینه یعنی روزایی که مهمون دارم هم حتماً با بچه ها بازی میکنم وگرنه نمی‌ذارن هیچ کاری انجام بدم و برنامه منم به هم می‌ریزه.

منم با همه قطع ارتباط کردم پسر بزرگه ۴سالشه کوچیکه ۲ سالشه. امام سرویس چوبمم انداختم رفت خونه رو خالی کردم و با همه قطع ارتباط تا دلشون خنک بشه

۴ سالم کوچیکه واقعا و اوج لجبازی
صبور باش عزیزم
میگذره

ب این فکر کن ک هر دو بچه ان

برا دخترتم بگو به درک چهارسالشه کوچیکه میگذره....چهارسالم واقعا سنی نیست که توقع داریم عاقل باشن

میگذره عزیزم همش اقتضای سنشون هست چهار سالگی اوج لجبازیه درکت میکنم چون خودمم شرایط مشابه دارم اما آروم باش و نذار دیگران اینو نقطه ضعف بگیرن ازت

منم
منمممم