این تاپیک اینجا بمونه ب یادگار

اوایل بارداری درگیر ویارشدید شدم نیاز ب درک و حمایت داشته ن از همه بلکه یه نفر اونم همسر ک نداشت اون درکو و تنها بودم ن میتونستم آشپزی کنم ن غذا بخورم وزنم پایین اومد و کلی سرزنش ب جای حمایت شنیدم بااونکه باردار بودم ولی همچنان پذیرای خواهرو برادرش ک از شهردیگه ایی اومده بودن بودم تو چهارماهگی بحثمون شد و سمتم حمله کرد و منوزد تو تمام لحظات دخترم من تنها بودم و خدای بالای سرشاهده تمام انگیزه من تویی و حتی تااین لحظه ک تو در وجودمی و شاهد تمام حس های من هستی بهت قول می دم ب تو و خدای خودم قول میدم مراقب تو باشم و تورو در رفاه و آرامش نگهدارم ب هر قیمتی ک شده تو امانت و هدیه خدایی برای من دخترم نگران چیزی نباش خدا ضامن آینده من و توعه و اینکه باتوکل ب خدا زمینه آرامش و آسایشو فراهم میکنم تو یه مادر قوی داری

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط