سوال های مرتبط

مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 ۳ سالگی
🙋‍♀🙋‍♂

🔰روش هایی برای درمان پرخاشگری کودکان

۱) احساس كودك را تاييد كنيد "ميدونم عصباني هستي"، اما براي رفتار او مرز بگذاريد، "اما اجازه نداري كتك بزني".

۲) مدل های پرخاشگری را به حداقل برسانید. می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

ـ ساعاتی را که کودک فیلم های خشونت آمیز تلویزیونی می بیند، محدود کنید.
ـ فیلم ها، تصاویر و روزنامه کودک را به دقت انتخاب کنید.
ـ الگوهایی را در اختیار کودک بگذارید که پرخاشگرانه نباشند.
ـ همراه کودک برنامه های تلویزیونی را ببینید و صحنه پرخاشگرانه آن را تفسیر کنید.

۳) همدلی را افزایش دهید. آگاهی کودک را نسبت به رنجی که بر اثر پرخاشگری او در افراد یا حیوانات به وجود می آید، افزایش دهید. "فکر میکنی خواهرت الان چه احساسی داره که کتک خورده؟"

۴) رفتارهای مثبت فرزندتان را تقویت کنید.

۵) اگر در مهمانی هستید، کودک را از محل خارج کنید.

۶) نحوه ی ارتباط کودک را با افرادی که با او زندگی می کنند، مورد بررسی قرار دهید.

۷) اگر قرار است کودک به دلیل رفتار خشونت آمیزش تنبیه شود، بهتر است تنبیه عاری از هر نوع خشونت باشه

۸) فرصت تخلیه هیجانات را برای کودک فراهم کنید.

۹) علت رفتار پرخاشگرانه وی را بیابید.

۱۰) هوش هیجانی فرزندتان را افزایش دهید.
مامان الینا جونم 😍 مامان الینا جونم 😍 ۲ سالگی
سواد رسانه ای مادر و کودک ☝✍🏻
تربیت نسل سالم در دنیای لمس‌نشده اما پرهیاهو


ما والدینِ نسلی هستیم که فرزندانمان قبل از آن‌که راه رفتن را کامل یاد بگیرند، اسکرول کردن بلدند.
قبل از آن‌که حرف بزنند، شخصیت‌های کارتونی را می‌شناسند و پیش از آن‌که مزه‌ی خاک و درخت را بچشند، نور سرد نمایشگر چشمشان را پر کرده است.

چرا مراقبت رسانه‌ای از کودک حیاتی است؟
رسانه مثل غذاست؛ یا کودک را رشد می‌دهد یا بیمار.
مغز کودک تا ۶ سالگی با هر تصویری که می‌بیند سیم‌کشی می‌شود.
هر صدا مسیر عصبی می‌سازد و هر محتوا شخصیت آینده را شکل می‌دهد.

وقتی کودک ساعت‌ها در معرض محتوای بی‌هدف باشد:
- تمرکز کاهش می‌یابد
- تحمل ناکامی کم می‌شود
- خیال‌پردازی واقعی ضعیف می‌شود
- کلام‌ورزی افت می‌کند
- ارتباط انسانی جای خود را به انیمیشن می‌دهد

رسانه بی‌مادر خطرناک‌تر از مادرِ بی‌سواد است.
کودکی که به حال خود در اینترنت رها شده مثل کودکی است که شب‌ها تنها در خیابان پرسه بزند.

پنج اصل طلایی برای تربیت کودک در عصر دیجیتال:
۱. قانون قبل از اجازه
۲. همراهی قبل از محدودیت
۳. جایگزین قبل از حذف
۴. خودکنترلی والد = سلامت کودک
۵. رسانه ابزار است نه پرستار

سخن آخر:
فرزند ما در عصر دیجیتال به دنیا آمده اما نباید قربانی دیجیتال شود.
او باید رسانه را بشناسد نه بپرستد و تکنولوژی را بفهمد نه در آن گم شود.
مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 مامان جوجه رنگی🧸✨🎈 ۳ سالگی
🌱با چسبندگیِ فرزندم به اینترنت و گوشی چه کنم؟

بیشترِ پدر و مادرها از وقت‌گذرانی و وابستگیِ زیاد فرزندشان به فضای مجازی و بازی های آنلاین دچار نگرانی هستند و بعضاً این احساس را دارند که تأثیر و نفوذِ تربیتی خود را بر فرزندشان از دست داده اند.

▫️چند نکته و پیشنهاد کوتاه و کاربردی:

۱. هر دوره زندگی، یک ویژگیِ غالب دارد و فضای مجازی هم ویژگی زندگی در جهان امروز است. بنابراین، مشغولیت نسل امروز با زبانِ زمانه خودشان، چندان جای نگرانی ندارد.

۲. از پشت عینک بزرگسالی و از بالا نمی توان با بچه ها ارتباط گرفت. با فرزندتان فیلم ببینید، بازی کنید و همزبان بشوید طوری که شما را کنارِ خود ببیند نه در مقابل.

۳. در عین حال منفعل هم نباشید و از قاطعیت های لازم به عنوان پدر و مادر غافل نشوید.

۴. برای دختر یا پسرتان در فضای مجازی؛ محدودیت ها یا مشوق هایی تعیین کنید. به عنوان مثال از بازی های آنلاینی که زبانش را تقویت کند، استقبال کنید و یا در صورت سهل انگاری در انجام مسؤلیت‌های خانه، محدودیتِ دسترسی به اینترنت بگذارید.
مامان رادین مامان رادین ۲ سالگی
کودکان بسیار حساس (Highly Sensitive Child یا HSC)کودکانی هستند که نسبت به دیگران، از جمله محرک‌های محیطی و عواطف، حساسیت بیشتری نشان می‌دهند.این حساسیت به معنای ضعف یا بیماری نیست، بلکه یک ویژگی شخصیتی است که در حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد افراد وجود دارد [2، 11].کودکان بسیار حساس به صداهای بلند، نور، بوها، لمس و یا تغییرات محیطی واکنش بیشتری نشان می‌دهند [1، 2].آنها همچنین ممکن است عمیقاً احساسات خود و دیگران را تجربه کنند و به جزئیات توجه بیشتری داشته باشند [1، 4].

ویژگی‌های کودکان بسیار حساس:

حساسیت به محرک‌های محیطی:

واکنش‌های شدیدتر به صداهای بلند، نور، بوها، و بافت لباس [1، 2].

حساسیت عاطفی:

تجربه عمیق احساسات، همدلی بالا و درک عواطف دیگران [1، 3].

توجه به جزئیات:

دقت به جزئیات و تفاوت‌های ظریف محیط و افراد [1، 4].

نیاز به زمان برای سازگاری:

نیاز به زمان بیشتر برای عادت کردن به محیط‌های جدید یا افراد جدید.

واکنش‌های شدید:

ممکن است در موقعیت‌های استرس‌زا، واکنش‌های شدیدتری مانند گریه، عصبانیت یا پرخاشگری نشان دهند [2، 3].
ادامه در کامنت