هیچ کس به اندازه ی من بچه ش رو مهمونی و شلوغی و بیرون نبرده ...
ولی روز به روز بدتر میشه ....
از آدما به شدت می‌ترسه ....
فقط دور و وری هامون رو که می‌شناسه نمیترسه ازشون .‌‌‌‌...
از آقایون که نگم به جز و عمو و دایی و بابابزرگاش از همه ی مردا میترسه
جدیدا شدید تر هم شده ....
براش توضیح میدم که مامانی آقائه مهربونه دوست داره ....ولی مسوسبه به من خودش رو قائم می‌کنه که حتی چشمش نیوفته بهشون ....
از حرفهای مادرشوهرم خسته شدم دلم میخواد ایندفعه یه جواب دندان شکن بدم بهش که آنقدر نگه چرا اینجوری می‌کنه

طبیعیه کم کم عادت از سرش میپره
فقط ترسید نگو ترسیدی بیا بقلم بی تفاوت باش یکم بقلت باشه خودش یادش میره

حالا نره بغل غریبه ها آسمون به زمین نمیاد
این مشکل منم با مادرشوهرم هست میگه چرا به خودت وابسته کردیش خب بچه یک ساله به کی باید حس امنیت داشته باشه طبیعیه بزرگتر میشن میفهمن

دختر منم همینه،منم زیاد اینور اونور میبرمش،به ذات بچه هست بخدا،نه به اینور اونور بردن،به من ثابت شده

طبیعیه و به مرور برطرف میشه خیالت راحت

خونتون جوش ارومه؟زیاد دعوا نمکنید باهم؟

وااااای این درد منم هست بخدا دختر من کلا از همه غریبی میکنه دوری میکنه فقط با بچه ها خوبه حالش بعد خانواده شوهرم میگن همش ببرش جاهای شلوغ عادت کنه اخه دیگه چقدر جاهای شلوغ ببرم مهمونی ببرم پارک ببرم بچمو که نمیتونم فدای حرفاشون بکنم دیگه الان به این نتیجه رسیدم بچم مهم تر از حرفای ایناس اصلا دیگه بهشون اهمیت نمیدم این ی احساس طبیعی از رشد بچمه

پسر منم همینطوره همچنان خیلی خجالتیه یوقتا هم میترسه از خیلیا توی مکان عمومی دوس نداره حتی راه بره به دکترش گفتم گفت نگران نباش عادیه کم کم خوب میشن میخواد شناخت پیدا کنه نسبت به اطراف

طبیعیه منم چند روزی تو جمع بودم
بچه ام عین چسب چسبیده بود بهم

بچس دیگه عزیزم گاهی میترسه
نمیشه ک ازش توقع داشت از همه نترسه خودش بعدا درست میشه