مدیریت احساس بچه ها

بچه‌ها (مخصوصاً تا ۷ سال) مثل یه دنیای کوچیک پر از احساس هستن، ولی بلد نیستن این احساس‌ها رو بشناسن، اسمشونو بگن، یا باهاشون کنار بیان. مدیریت احساسات یعنی کمک کنیم:

1. احساسشون رو بشناسن (مثلاً: «الان ناراحتی؟»)


2. اسمش رو یاد بگیرن (مثلاً: «این حسی که داری، خشمه.»)


3. راه سالم برای بیانش یاد بگیرن (مثلاً: «وقتی عصبانی‌ای می‌تونی داد نزنی و بگی: من ناراحتم!»)

💡 مثالی ساده:

بچه‌ای اسباب‌بازیش شکسته. می‌زنه زیر گریه یا داد می‌زنه یا لگد می‌زنه.

🔹 کسی که مدیریت احساسات بلد نیست می‌گه:
«گریه نکن! بچه ننه نباش! یه اسباب‌بازی دیگه بردار!»

🔹 کسی که بلدِ احساس بچه رو مدیریت کنه می‌گه:
«می‌فهمم ناراحتی. حق داری چون اسباب‌بازیت شکست. اسم این حس، غصه‌ست. بیا با هم یه کاری کنیم براش.»


---

✅ چرا مهمه؟

چون اگه بچه‌ها یاد نگیرن با احساساتشون کنار بیان، بعداً:

یا احساساتشون رو سرکوب می‌کنن (و تو خودشون می‌ریزن)

یا بی‌محابا بیرون می‌ریزن (با داد، کتک، لجبازی، قهر)

یا وابسته به دیگران می‌شن که براشون تصمیم بگیرن


ولی اگه از کوچیکی یاد بگیرن احساس رو بشناسن، بیان کنن، و براش راه پیدا کنن، تبدیل می‌شن به بزرگسال‌هایی که تعادل روانی دارن و تو رابطه‌ها موفق‌ترن.

دوست عزیزم راهکارت عالی بود چند دفعه رو آلا استفادش کردم واقعا جواب داد و چقدر تغییر کرد

مثل دختر من که وقتی دلتنگ باباشه نمیدونه چی بگه فقط حالش بد میشه و عصبانی هس

.....