ینی عملا رد دادم.....
اینقد کارای خونه و بچه داری بهم فشار آورده دوس دارم زار زار گریه کنم فقط دلم برای بچم میسوزه که چرا باید مامانش اینقد بی اعصاب و عصبی باشه فقط دلم برای دخترم میسوزه
خونم زباد هم تمیز نیست ولی همین شام و ناهار و ظرف و نق نق بچه هیچی برام نذاشته یه ذره اعصاب ندارم

دقیقاااا😭😭😭😭😭😭

منم دقیقا همینم گاهی خوب میشم باز یه روزایی به اوج کلافگی میرسم

کارای خونرو ول کن منم حرص میخوردم عصبی میشدم میگفتم بخوابه پاشم ظرف بشورم خونه مرتب کنم لباس پهن کنم جمع کنم بخاطر همین کلافه میشدم عصبی میشدم دیگه بر خونه خودمو بیخیال کردم شوهرم میاد ظرفارو میشوره جمع میکنه لباسارو میندازه میشوره شامم وقت کنم میپزم وقت نکنم یا شوهرم اومد میپزه یا از بیرون میگیریم
یه روز دو روز نیست بخوای سخت بگیری همه چی سر جای خودش باشه حداقل دو سال همینه پس آرامش خودتو حفظ کن تا بچه عصبی نشه آرامش بگیره ازت

اکثرا همین‌وضع و دارن ناراحت نباش

پیش مشاور برو

لطفاً تاپیک قبلی جواب بدین