سلام مامانا خوبین
همش یه حس عذاب وجدان نسبت به پسرم دارم احساس میکنم وقت کافی براش نمیزارم نمیدونم چه بازی های باهاش بکنم که حوصلش سرنره اصلا علاقه به نقاشی نداره از دفتر مداد خوشش نمیاد منم بهش اصرار نمیکنم همش میخواد یکی دنبالش کنه تفنگ بازی کنه منم که درتوانم نیست آنقدر باهاش بدوم اگر بیرون بریم بیشتر دوس داره توجمع بزرگترا باشه باهاشون توپ بازی کنه پابه پاشون بدو
خدانکنه آسانسور ببین صدبار سوار میشه پیاده میشه خداروشکر خودکفا شده دکمه هم خودش میزنه🥴☺️
وقتی بازی میکنه من حتما باید تو دیدش باشم
ولی همیشه حس ناکافی بودن میکنم براش😔

پسر منم همینه الان من باردارم شرایطم اصلا خوب نیست نمیتونم تکون بخورم.اینم باباشو اسیر کرده با پارک و بازی و کشتی و...

بچت هم بازی میخواد
بزارش مهد
یا کلاس ورزشی چیزی

سلام عزیزم منم همینطور م🥲

منم همین شرایطو دارم پسرم صب تا شب باهاش بازی میکنیم من و باباش یا بچها عمش دوس داره همش بدو بدو قایم باشک بازی کنه آخرشم میگه بهم خوش نگذشت هیچکی باهام بازی نمیکنه ولی من عذاب وجدان ندارم 😂

سلام عزیزم، چون هرروز باهاش وقت میگذرونی که عالیه

مهد كودك خانه بازي اينحور جاها نميره؟ خانه بازي خيلي خوبه