تجربه سزارین پارت شش
فردای روز عمل به خودم اومدم مثل مریض های روانپزشکی شده بودم. آنقدر لب هام را گاز گرفته بودم که پوست لبم بلند شده بود و داخل دهنم پر از زخم شده بود. آنقدر موهام را کشیده بودم که مثل جنگلی ها آشفته شده بود. همه لباس هام پاره شده بود. آنقدر گریه کرده بودم که چشمم باز نمیشد. 😵‍💫به سختی از تخت بلند شدم و راه رفتم و لباس هام که پر از خون بود را با کمک خدمه عوض کردم. خدا به خدمه خیر بده. اگر برای تعویض لباس و شستن بدن خودم که پر از خون شده بود کمک نمی‌کرد واقعا هیچ توانی در بدنم نمونده بود که بخوام خودم انجام بدم یا کسی کمکم کنه.
بعد از راه رفتن درد شدید قفسه سینه گرفتم در حدی که نمی‌تونستم نفس بکشم و نفس هام منقطع شده بود. توضیحی سخته مثل این که عضلات تنفسی از کار بیوفته و با کمتر از 10% ظرفیت ریه ام نفس بکشم. مامانم و مادر شوهرم همراهم بودن که اصلا نمی‌فهمیدند مشکل من چیه و نمی‌دونستند که من نمیتونم حرف بزنم و نفس بکشم و فقط منو نگاه می‌کردند. دیگه توانم را جمع کردم و یه داد محکم زدم و ماماهای بخش اومدن بالا سرم. اون ها هم بدتر از مامانم اینا... فقط نگاهم می‌کردند و من درد وحشتناکی داخل قفسه سینه ام داشتم که حتی اجازه نفس کشیدن و حرف زدن بهم نمی‌داد. بالاخره بعد از نگاه های فراوان اکسیژن و سرم و آپوتل زدند. و بعد از 10 دقیقه تونستم راحت نفس بکشم و خوابم برد.‌ واقعاً با درد و از کار افتادن 90% ظرفیت ریه ام احساس مرگ قریب الوقوع داشتم. بعد از ویزیت از دکترم پرسیدم گفت حین عمل هوا وارد شکم شده و الان هوا زیر دیافراگم جمع شده و باعث این دردها شده. طول می‌کشه تا خارج بشه.
....

چی کشیدی
موبه تنم سیخ شد

واقعا چه دکتر بدی داشتی عزیزم چقدر اذیت شدی

چقدر سختی کشیدی عزیزم واقعا ناراحت شدم و مقصر اصلی رو دکترت میدونم اگه زودتر میومد شاید اصلا تو فاز زایمان طبیعی نمی‌رفتی و راحت سزارین میشدی

وای خدا
چه دردی کشیدی
هوا وارد شکم شده دیگه چیه یا خدا🫠

اگر کسی داره میخونه من فعلاً خیلی خوابم میاد. فردا ادامه ش را می‌زارم.
شب همگی خوش👋🏻

وای چه ترسناک