من واقعا حس میکنم دیگه کم آوردم دلم واسه قبلا که خونه تمیز بود میتونستم راحت به کارام برسم تنگ شده بعضی روزا اینقدخونه بهم ریخته میشه خودم میگم طویله شده حالا مهم نیست باز میگفتم فداسربچه ها ولی پسرم از صبح که بیدار میشچسبه بهم ونق میزنه تاشب که بخابه خیلی هنرکنم غذا بپزم ویکم ظرف بشورم تازه باعصاب داغون یلقمم غذا نمیخوره شیرم که ازدوماه پیش نخورد دیگه حالا جالبه فقط کنار من اینجوریه که نق بزنه وگریه کنه وبچسبه بهم مثلا شوهرم ببرتش بیرون یابره خونه مامانم بازی میکنه ولی غذا هیچی نمیخوره پیش خودم باشه بازبزور یکی دوتا لقمه بهش میدم نمیدونم کار درست چیه پیش خودم باشه ویسره درحال گریه یاخونه مامانم باشه وآروم باشه اونجوریم میگم دوتربیته میشه شاید مثل خودم مواظبش نباشن ولی خودمم دارم کم میارم دیگه تازه دخترم الان چهارماهشه فک کنم ازدوسه ماه دیگه شرایط واسه کنترل کردن دوتاشون وحشتناک بشه

عزیزم درکت میکنم واقعا شرایط سخته من بچه هام شیر به شیر نیستن ولی از لحاظ خونه دقیقا هرروز طویله است.بدنم کم میاره جمع کنم بخدا.پسرم خییلی شلوغ کاری و ریخت و پاش میکنه خودش دائم نق میزنه من با کی بازی کنم خودش کمه میره بچه های همسایه رو هم جمع میکنه میاره روزها خودم تنهام نمیتونم قانعش کنم نره سراغ اونا از طرفی وقتی بیان دست از سر من برمی‌داره خوبه از طرفی هم وقتی بیان نمیذاره زود برن هرروز ناهار باید بذارم بخاطر اونا هم،دائم لیوان و ظرف برمیدارن ،هرچی اسباب بازی هست میریزن هرچی بالشت و پتو هست میبرن خونه بسازن وقتی عصرا میرن میخام خودمو خفه کنم از وضعیت خونه .کوچیکه هم که همسن پسر شماست همش بهم آویزونه شیر میخواد یا بهانه.دلم میخواد زود بزرگ بشن یکم بتونم حتی فکرمو آزاد کنم .الان که به شوهرم میگم من روانی شدم بخدا حتی فرصت مشاوره رفتن هم ندارم😭😭🥺🥺

باید عادت کنی به خونه شلخته چون دومی هم اضافه میشه چاره ای نداری تا ۴سال شاید خوب بشن

هی الان وضعیت هممون همینه رفته رفته هم بدترمیشه تاوقتی خودشون به استقلال برسن🥴