دیشب غمگین ترین شب دنیا اینجا بود ...
مریض شده بودن خیلی حالم بد بود (پسرم مریض بود روز قبلش از خدا خواستم مریضی پسرمو به من بده آخه تحمل دیدن دردش نداشتم روز بعد پسرم خوب شده بود اما من مریض شدم دقیقا همون علائم)
ساعت ۱۲نیمه شب بود پسرم خوابش میومد رابطه ش با باباش خیلی خوبه اماعادت داره وقت خواب بغل خودم باشه اما من نای اینکه بچم بغل بگیرم نداشتم مثل جنازه افتاده بودم،باباش هی از من جداش میکرد وسعی میکرد بخوابوندش،اما نمیخوابید دوباره با گریه خودشو میرسوند پیش من ،،و بازم منی که توان نداشتم بچم بغل بگیرم.چندین بار این صحنه تکرار شد.سه تایی گریه میکردیم بچه که بغل منو میخواست و منی که توان نداشتم و جگرم داشت می‌سوخت و پدرش که به کار این بچه و حال من اشک می‌ریخت.
نمی‌دونم اگه آجیم نمی‌رسید چی میشد...

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط