سلام مامانا
اونایی که زایمان کردن یک ماه دو ماه گذشته شما هم حس و حال منو دارین من واقعاً حالم خیلی بده دختر بزرگم ۲ سال و چند ماهشه این یکیم یک ماهشه و می‌تونم بگم توی این یک ماه یک روز نداشتم که بخوام بگم استراحت کردم و حالم خوب بود همش در حال بدو بدو خستگی ناراحتی گریه و اینا بوده و انقدر توی این یه ماه ناراحتی داشتم که دیگه اصلاً اون حوصله و اشتیاق قبلو به هیچی ندارم واقعا حوصله ندارم دختر بزرگمم خیلی خیلی خیلی بازی گوش و شیطونه و خیلی هم کنجکاوه و من اصلاً نمی‌تونم یه دختر یک ماهه رو با یه بچه ۲ ساله کنجکاو هندل کنم دخترم مدلش اینطوریه که تلویزیون می‌بینه یا از گوشی من میره اینستا و اینستا کلیپ می‌بینه و این کلیپ‌هایی که می‌بینه همش از اول تا آخرش همش میگه مامان این چیه اون کیه اون چیه چرا اونجاست چرا اونطوریه وقتی هم که جواب بدم میگه دوباره باید جواب بدی دوباره بگو دوباره بگو تکرار کن وقتی هم که بگم نمی‌دونم بازم میگه باید بدونی بگو بگو بگو هی پافشاری می‌کنه تا آخرش من از کوره در میرم حوصلم نمی‌کشه واقعاً و مجبور میشم سرش داد بزنم جیغ بزنم یا خودمو بزنم واقعاً این کارا رو دوست ندارم ولی تا جایی که می‌تونم خودمو کنترل می‌کنم که بهش دست نزنم

منم مثل شما هستم پسرم سه سالشه از کوره در میرم جیغ و فریاد و بکن و نکن و تهدید بعدش عذاب وجدان ک کاش اینجوری نمی‌کردم گناه داره کاش ب این زودی بچه نمی آوردم می‌شینم ب گریه کردن از بی خوابی و دلدرد پسر کوچیکم دارم روانی میشم فرصت نمکنن خودمو تو آینه ببینم از دیشب تصمیم گرفتم خیلی باهاش مهربون باشم امروز بهتر بودم ولی فردا باید مامان بهتری باشم براش واقعا گناه دارن بچه ها کاش حالمونو یکی درک میکرد کاااش

ولی می‌دونم با همین جیغ زدنم هم می‌ترسه گریه می‌کنه می‌دونم مامان خوبی نیستم براشون چون همش یا دارم گریه می‌کنم یا ناراحتم یا حوصله ندارم توی این یک ماه بعد زایمانم یک اتفاقایی را تجربه کردم که توی حالت نرمال هم هیچکس فکر نکنم بتونه هضمش کنه و منم که تازه زایمان دوممه با یه بچه کوچیک ۲ ساله از زایمانم وقت زیادی نگذشته همه اینا باعث شده یه آدم عصبی زود جوش به معنای واقعی روانی بشم عنی خیلی حالم بده یک جلسه رفتم مشاوره گفت یا وقت نمی‌کنم مشاوره رو برم حتی،به نظر شما بچه‌ها از من متنفرند؟واقعا فکر می‌کنم با آوردن بچه دوم در حق دختر اولم ظلم کردم اصلاً نمی‌ذارم بچگی کنه خیلی آزارش میدم خیلی حالشو بد می‌کنم به اینام که فکر می‌کنم دوست دارم خیلی بعد ۳ سال دختر اولمو خدا بهم داد خیلی خیلی دوسش دارم قابل مقایسه با هیچ چیز نیست ولی فکر می‌کنم که خیلی دارم اذیتش می‌کنم خیلی دارم براش چهارچوب می‌ذارم و نمی‌ذارم بچگی کنه و این خیلی حالمو بد می‌کنه عذاب وجدان داره داغونم می‌کنه