دو سال پیش
همچین روزی
صبح رفتم دکتر برای معاینه
گفت دهانه رحمت سه سانت بازه
فردا بیا که آمپول فشار بزنیم و زایمان کنیم
تو شلوغی اون روزا ، کل روز رو راه رفتم
وسط مهمونا یواشکی ورزش کردم
و شب وقتی دردام‌ زیاد بود اومدم تو اتاق چند دقیقه استراحت کنم که با لگد پسرک غافلگیر شدم
یه صدای ترکیدن تو دلم و زمینی که خیس شد
همه داشتن سفره شام رو پهن میکردن
از همون لحظه دردام‌ شدید شد
من و باباش بدو بدو سوار ماشین شدیم و رفتیم بیمارستان
توی راه فاصله دردا دو دقیقه بود
نگاهم همش با ساعت ماشین بود
دقیقه ها خیلی دیر می‌گذشت دستم رو به دستگیره فشار میدادم
وقتی رسیدم بیمارستان با ویلچر بردنم زایشگاه
تا پذیرش شدم و خون گرفتن نیم ساعتی طول کشید
دیگه از شدت درد نمی‌تونستم راه برم
از پذیرش مستقیم رفتم رو تخت زایمان
ماما یه کم کمرم رو ماساژ داد دردا بهتر شد
خیلی تشنه ام بود برام آب ولرم آورد
قبلا گفته بودم گاز بی دردی می‌خوام
ماسک رو برام آوردن
همش نگران بودم دردا بیشتر نشه
چون همه میگفتن طول می‌کشه تا به درد اصلی برسی
ماسک رو که گذاشتم دیگه تا زایمان همون درد رو تحمل کردم
از لحظه ی ترکیدن کیسه آب تا زایمان دو ساعت طول کشید
که زندگیم به دنیا اومد و
شد دنیای مامانش


بعد از به دنیا اومدنش انگار من دوباره متولد شدم
زندگی برام شیرین شد

و امروز دوساله که من خوشبخت ترینم ❤️