۴ پاسخ

اصول اولیه رو باید بلد باشن که خیلیا بلد نیستن . مثلا سختگیری رو نظم نداشته باشن. بدونن چطور قاطع و مهربان باشن... حواسشون به همه بچه ها با ویژگی های خاصشون باشه . اگر یکی خجالتیه اگر بیماری خاصی داره نقص خاصی داره اضطراب جدایی داره راه بیان با خودشو مامانش .... برای من مهمه بچه ها خوراکی سوپرمارکتی نیارن و حتی الامکان خودشون خوراکی یکسان و مفید بدن. رو نظافت و دسشویی حساس باشن . بچه رو نشسته ول نکنن تو دسشویی . تعداد افراد کم باشه . هر مربی نهایت سه چهار بچه . مثلا اگر هشت نه نفرن دو تا مربی باشه که بتونه خوب هندل کنه بچه هارو . گروه سنی بچه ها به هم بخوره. مثلا نهایت دو سه سال فاصله بینشون باشه .
مهم تر از همه مهد تا حد امکان نزدیک خونه باشه .

من دوروز بردم حس کردم خیلی کوچیک هنوز مربیش زیاد حواسش نبود.. مثلا بچه های بزرگتر ک بدوبدو میکردن این کوچولوهامیخوردن زمین یا زیر دست و پا میموندن و مربی اصلا حواسش نبود منم نبردم دیگ دوسال دیگ میخاد بره پیش دبستانی دیگ

اینجا که متاسفانه نزدیک سی تت بچه با ی مربی

من معتقدم مربی خیلی مهمه باید صداش انقدر رسا باشه بلده کار باشه که بچه هارو بتونه دور هم جمع کنه بهشون نه خیلی حرفه ای ولی ی چیزایی یادشون بده حتی شده کاردستی یا مثلا شعر
امنیت واس بچه خیلی مهمه که ترس نگیره از مهد که خاطره بد بشه براش

سوال های مرتبط