خانما پسر من یکسالشه اما وقتی خونه هستیم خیلی ب من وابستست من به هیچ عنوان نمیتونم از پیشش برم اونورتر کلا باید کنارش نشسته باشم با اینکه خونمون کوچیکه هرجا باشم منو میبینه اما اصلا اجازه ندارم حتی از جا بلند شم‌وایستم کنارش فوری شروع میکنه گریه کردن واقعا دیگه خسته ام چیکار کنم

ماهم همین هستیم من میخوام برم دستشویی که که دیگه واویلاست مجبورم با دادشش سرگرم کنمش تا منو ببینه ولی اکثرا تا چشمش منو نبسته میاد و گریه میکنه

درکت میکنم کاملااااا
چون تو شرایط توام😔اصن نمیزاااره ب هیچ کاری برسم

منم همینم الان جهش رشدی راه رفتن و اضطراب جدایی دارن فهمیدن مامان کیه برای همین دوره بدیه تا یکی دو ماه

دختر منم دقیقا همینه
دیگه بغلش میکنم یه دستی یک آشپزی میکنم و کارامو انجام میدم
برا سرویس رفتن هم که داستان دارمممم