دوستان من تازگیا حس میکنم هم من از پسرم سرد شدم هم پسر از من خودمو زیاد نفرینو لعنت میکنم چرا من اینجوری شدم پسرم انگار زیاد مامانمو دوس داره مامانم هم نمیزاره زیاد من یا پسرم وقت بگذرونم امروز گلوم درد میکرد رفتم دکتر اومدم خونه گفت تو برو خونت خوب شدی اونوقت بیا منم‌رفتم ولی شب زنگ زدم میخوام بیام ویهانو ببینم گفت نه نیا بمون خونت ولی اومدم ولی پرمو نمیزاره حتی از دور ببینم

بچت میزاری خونه مامانت شوهرت چیزی نميگه؟ نميگه چرا نمیاریش

ببین منم بچم خیلی به مامانم وابستس جوری که دور میشه بی‌قراری می‌کنه و اصن ناراحت نیستم بنظرم باید به غیر از مادر به یکی هم وابسته باشه اما در درجه دوم اول خودت باشی بدا مادرت من سه ماه کلا پیش مامانم هستم همش یا پیش منه یا اون سعی کن تنها نزاری حتما پیشش باشی

مامانم منم دقیقا همینطوریه. اینقدر پسرم سر این قضیه به روحیه اش لطمه خورد اینقدر تا چهار سالگیش عصبی بود

منم دقیقا همین قضیه برام پیش اومذ مامانم تا شش ماهگی پسرمو بهم نمی‌داد حتی اجازه نمی‌داد خودم بهش شیر خشک بدم حتی نمیذاشت بغلش کنم.. کم کم پیوند عاطفیمون خیلی کم شد.... در نهایت هم مدام پیش مامانم میرفت حتی الان که هشت سالشه مدام دنبال مامانمه

بابا اشکالی نداره دست مامانت باشه تا حالش رو بهتر کنه من که میگم کاش یه ساعت یکی دخترمو بگیره با خیال راحت بخوابم

الان ک مریضی بهتره با دوتا ماسک خونه مادرت رعایت کنی حتی صدای تو برای اون بچه آرامش بخشه

چرا میزاری بچه ات چند مراقبی بشه
این خیلی به بچه ات آسیب میزنه
و هم به خودت
تا دوسالگی تنها مراقبی که باید به عنوان مراقب بشناسه خودتی
وگرنه دچار اضطراب میشه

بگو نمیدونم چرا جدیدا از ویهان جدا میشم شدید دلتنگش میشم

خودت شیرش نمیدی؟

بچتو کنار خودت نگه دار
تحت هر شرایطی

خاهر مردم چند قلو دارن ولی ب کسی نمیسپارن که