چقدر خسته م ،خوضله م‌سررفته چند روز میشه بیرون نرفتم یا اگه میرفتم فقط خونه مامانم و سرکوچه بود ،خیلی دلم گرفته با موهای ژولیده بی حوصله روی مبل نشستم ، مرتب باشی نباشی ب چشم شوهرم نمیام. صبح پا میشه صبحونه میخوره می‌ره ، ظهر تنها ناهار میخوره می‌ره شبا پیر وقت میاد ن پیش هم میخابیم ن حرفی بین مون رد بدل نمیشه شاید یهو دستم بگیره ولی ن ذوق میکنم ن‌حسی بهش دارم ،امروز کلا صبحونه تنها بودم ناهار تنها شام تنها کل زندگیم شده همین همین همین. در حد آره یا نه جوابش میدم اصلا غصه نمیخوره و ناراحت نمیشه. ولییی دلم میگیره تمیز میکنم میپزم می‌شورم نمیبینه،توجه نداره تشکر بلد نیست ،ب امید روزای بهتر

تنها نیستی، فکر میکنم مردا عجیب تحت فشارن، از بی پولی میترسن از جنگ میترسن، از آینده نامعلوم میترسن و برای همین همه چیزو فراموش کردن

احیانا شوهر من همون شوهر شما نیست؟؟؟🤔

مث ما

🥹🥹🥹

همه همینیم😑

منم اینطوریم گلم چاره نیس