۸ پاسخ

عزیزم اینا افکار نسلای قبله
الان اگر میخوای بچت دلبستگی سالم و ایمنی داشته باشه باید بهش توجه کنی و خودت ارومش کنی😍

من که بچم به دنیا بیاد همش میگیرمش بغل
دوست دارم اصلا بچه خودمه
به کسی مربوط نیس

از همه نظر حرف همسرت درسته
به بقیه گوش نده
بچه تو بغل شما احساس امنیت و آرامش می‌کنه
حالا واسه خوابوندنش ایستاده نخوابون
چون وزنش که بره بالا یکم سخته

من همون اول قبول میکنم میگم آقا جون اره اصن بچه من بغلیه🥲ته تهش تا دوسال میخوام مدام بغلش کنم بعدش از دامن من میره پی بازی و زندگیش.
خودم میگم حیف بچه رو زمین بمونه کارای خونه و بقیه امور فدای یه تار موش

از نظر روانشناسی حرف همسرتون درسته

حرف همسرتو گوش کن به منم میگن ولی گوش نمیکنم خودم می‌دونم ک بچم بغلی نیست وقتی همه چیزش اوکی رو زمین وامیسته طفلی ولی وقتی آروغ داره گریه می‌کنه پوشکشو خیس می‌کنه گریه می‌کنه گشنشه گریه می‌کنه اونجوری نیست ک الکی گریه کنه بچم

معلومه که همسرت درست میگه،ینی چی که زندگیت حروم میشه؟؟ اصلا ما واسه چی داریم زندگی میکنیم؟؟ ما دلخوش همین بچه و بوی عطر تنش هستیم،اینکه لمسش کنیم...دوروز دیگه بزرگ میشه بعد حسرتشو میخوری

رختر منم اوایل اینطور بود
الان بغل میکنیم گریه میکنه.میگه بزار زمین🤣

سوال های مرتبط