ساعت نزدیک به ۳ توی یک‌ شب‌ سرد زمستونی از تخت پامیشی که بری آب بخوری
وقتی برمیگردی توی اتاق درحالی که نور ملایم زرد چراغ خواب به اتاق گرما بخشیده همسرت رو میبینی که خواببیده اون طرف تر هم دختر کوچولوت رو که چقدر قشنگ توی تختش در حالی که گربت هم پایین پاش خوابیده رو میبینی
با دیدنشون و این حس آرامش قند تو دلت آب میشه تو هم میخوابی وسط همسرت و دخترت و پتوی گرمت رو میکشی روی خودت و چشم هات رو میبیندی
و تنها صدایی که توی این سکوت شب میشنوی صدای نفس های ۲ تا از عزیز ترین آدم های زندیگته
و همینجاست که اون یکی گربت هم‌ وارد اتاق میشه و میاد کنارت خودش رو به تو میچسبونه و ازت طلب نوازش میکنه
......
ای کاش میشد زمان همینجا توی همین آرامش توی همین حس خوب وایسته❤️

ساعت دو شب بیدار میشی میری آب بخوری ..صدای باد ک میپیچه توی بخااری ..و خونه مادری ک تمام خاطرات روزای کودکی و برفی یادت میاد یهوو میبینی خودت مادری و میای توی اتاق یه پسر کوچولو ۳ سال ک غرق در خوابع و پسری کوچولوی ۴ ماهه ک بیدار میسا و شروع میکنع ب گریه ...و یه شوهر بی درک ک هر جا هست بفکر خودش و توی حال خوابیده و تو باید توی این سرمایی ک خواب میچسبه تا ۵ صبح بیدلر باشی و حرررص بخوری و بخای شوهرتو خفه کنی ولی نمیتونی🥱

زنده باشید😍😍😍

چه خوب نوشتی احساس کردم دارم رومان میخونم.🤣🤣🤣

واقعا😢