بچه بعداز پدرو مادر به کی یه تکیه گاهی پناهی یه دلگرمی داشته باشه تواین روزگار؟
دوستدارم تا۳و۴ تابچه بیارم بچه فرداروز بی کس نشه، اما شرایط اقتصادی ایجاب نمیکنه.
ولی دوتارو حداقل زورمو میزنم ساپورت کنم
بچه ام تنهانباشه
من انتخابم تک فرزندیه
همسرم مخالفه میگه تنهایی گناه داره
بعضی وقتا خودمم دلم براش میسوزه کسی پیش پسرم نیس میاد میپیچه دست و پام باهاش بازی کنم🫠
ولی واقعا من دیگ ن جسمم ن روحم کشش بچه رو ندارن
پسرمون دست تنها بزرگ کردم خیلی اذیت شدم هیشکی نیس حتی نیم ساعت بچمو پیشش بزارم
تازه بدنم بعد سه سال داره عادی میشه نمیخام بارداری و بچه داریو دوباره تجربه کنم
بچه اوردن فقط ب یک شب نیس با خودت فک کن ببین میتونی تمام خواسته هاشو براورده کنی تو این مملکتی ک گل وبلبله میتونی ایندشو تضمین کنی اک اره بیار من به شخصه نمیتونم چون همه چیز گرونه زرنگ باشم ی بچه رو ب ی جایی برسونم ضمن اینک حس میکنم ی بچه با ادب تر بدون لجبازی و صبورتر عمل میاد
تک فرزندی اصلا خوب نیست،هرچی ام ک آدم فک و فامیل دورش باشه هیچ کس براش خواهروبرادر نمیشه
من۳تا برادردارم،اینقد زندگیم بالاوپایین داشته که اگ تو این مسیر داداشام پشتم نبودن و تنها بودم خدامیدونه چی به روزم میومد...
واسه همین خودمم ۴تا بچه دارم،همیشه میگم دنیا خیلی ترسناک شده،اگ روزی من یا باباشون نبودیم حداقل تو این دنیای ترسناک تنها نیستن و همو دارن....❤️
چون خودم تجربه کردم که چقدر وجود خواهروبرادر تو زندگی مؤثره
هردوگزينه معايب و مزاياي هودشو داره ولي بنظر من تم فرزند يباره از اول تنهاس تااخرش ديگه عادت ميكنه
ولي وقتي خواهر برادر داشته باشه و بدردش نخورن و بيشتر اذيتش كنن بدتر از درد تنهاييه
الان ديگه زمان قديم نيس كه بگيم بعد پدرو مادر به كي تكيه كنه الان هركسي زرنگ باشه بتونه خانواده خودشو اداره كنه ديگه نميشه از خواهر برادر توقعي داشت بخدا
تو این مملکت گوه و بیخود همین یکی بسه .چرا باید یه بچه دیگ تو این مملکت بی هوا و بی اب و بی برق و هزار کوفت و زهرمار دیگ بیاریم
منم جدیدا فکرم در گیرش،میبینم مامانم هم خواهر داره هم برادر ولی همیشه تنهاس آیا یه زندگی بهش بزنن یا نه اگ نداشتشون غمش کمتر بود ادم تکلیف خودشو بهتر میدونست اصلا بدردش نمیخورن
منو همسرمم تک فرزندی انتخاب کردیم
ولی دخترم 8سالشه کارش هرشب شده گریه ک ی نی نی بیار و من وقتی گریه هاشو میبینم ب بچه فک میکنم و صبحش میگم غلط کنم🤣
من از وقتی بچه دار شدم
فهمیدم بچه داری خیلی ظلم به مادر شده
و واقعا اگه میدونستم انقدر سخته اصلا بچه نمیاوردم
و اینکه شرایط مملکت اصلا برای خودمون خوب نیست، چه برسه بچه که به دنیا بیاریم.
واقعا از وقتی ج*نگ شد، و اوضاع افتضاح شده دلم میسوزه برای بچم واقعا .
این خود خواهی ما آدم هاست که میگیم بچه بیاریم تنها نباشیم، بیشتر بچه بیاریم، که باز بچه هامون تنها نباشند.
اصلا این قضیه ایراده.
خدا عقل داده، که ما استفاده کنیم، اگه بتونیم از پس هزینه های بچه بربیاییم آره، اگه نه چرا خب، وقتی نداریم باید بیاریم. وقتی پول نداریم پوشکش کنیم میگیم کهنه میبندیم یا میگیم شیر خودمونو میدیم، بعد این بچه بزرگ میشه همین طوری میمونه نه.
معلومه یه عالمه بچه دیگه میبینه و دلش میخواد ولی چون مادر و پدرش ندارن باید بره سرکار و سختی بکشه.
یک قانون کلی وجود داره که هیچکس به اندازه خود آدم به درد خودش نمیخوره.
پس نباید حتما انتظار داشت از دیگران. چه آدم خواهر و برادر داشته باشه چه نداشته باشه.
الان همسر من کارگر قالب بندی هست. و خب ما تو روستاییم. و گاهی اسنپ کار میکنه
الان ما میخواهیم بریم مشهد زندگی کنیم
خب معلومه وقتی بریم شهر و کرایه بدیم،و بچمون هی بزرگ تر بشه زندگی سخت تر میشه و اینکه من میخوام دانشگاه هم برم.
ولی همسرم میگه یک بچه دیگه بیاریم . ولی منکه اصلا نمیخوام
هرچی هم میگم گوش نمیده.
من تک فرزندی را انتخاب کردم ولی شوهرم به شدت مخالفه هرروز بهم میگه بچمون تنها میمونه جدیدا دخترمم میگه من خواهر میخوام تو روخدا برام بیار اما هم سنم بالا رفته هم حوصله ندارم هم ترس از آینده و تنهایی دارم. شوهرم از لحاظ مالی مشکلی نداره میگه همه جوره ساپورتت میکنم ولی این جسم و روح من میشه که داغون میشه. نمیدونم موندم اما نظر خودم تک فرزندیه
شرایط مملکت و درآمد و اعصابو روانتونو بسنجنین
اگه تو تربیت اولی موفق بودین
اگه با همسرتون خوشبختین
ب دومی فکر کنید
تک فرزند نیستم اما تک دخترم خیلی تنهام جوش غصه خوانواده رو دوش منه
بنظر من هیچ دلیلی نیس بگیم حتما خوبه یا نه خیلی بده
من پسرعموم تک فرزنده الان 23 سالشه
از اول تو خانواده پدریش بوده و کلی با فامیل گشته
الانم با این سنش هنوز با داداشای من و اون یکی پسرعموم عین داداشتن از بچگی باهم بزرگ شدن
مهمونی میرن مسافرت میرن سرکار میرن
کلا خیلی درارتباطن
پس این تک فرزند بودن اذیتش نکرده
ولی مثلا پسر من الان واقعا تنهاس
بچه های فامیل ازش خیلی بزرگترن پس این نمیتونه از خانواده دوست و همدم داشته باشه
با شرایطی ک میبینم دوس دارم براش یه خواهریا برادر بیارم ک حداقل یه هم بازی و همدم داشته باشه
منم بین دوراهی گیر کردم از طرفی میبینم بچم تنهاست و همبازی نداره شوهرم هم میگه یه دختر هم داشته باشیم از طرفی دلم برا خودم میسوزه من ریزش موی شدید گرفتم دندونام داغون شده اعصاب و روانم بهم ریخته هیچ وقتی برای خودم ندارم . نمیتونم تصمیم بگیرم
هیچی مزایاییی نداره تنهایی خیلی دوست داشتم داشته باشم و واقعا تنهاییو حس میکنم
بچه داری خیلی واسم سخت بود موقعیت شغلیمو تفریحو و خیلی چیزارو از دست دادم و دست تنها پسرمو بزرگ کردم کمکی ندارم
اما بازم نمیزارم تک فرزندشه
این نظره منه
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.