فرزندپروری آگاهانه
.
این روزها گرونی فقط فشار مالی نیست… فشار روانیِ خونه‌هاست. و قبل از هر چیز، این فشار داره به بچه‌ها منتقل می‌شه؛ بی‌اینکه ما حواسمون باشه.😔

کودک با واقعیتِ زندگی نمی‌ترسه؛ با اضطرابِ والد می‌ترسه. عدد و قیمت رو نمی‌فهمه، اما لحن، نگاه و حالِ ما رو چرا. وقتی جلوی بچه‌ها مدام می‌گیم: همه‌چی خرابه..هیچ آینده‌ای نیست..اینجا جای زندگی نیست.. داریم ناخواسته احساس ناامنیِ به وجود میاریم!

🧠ذهن کودک هنوز بلد نیست بگه: این مشکلِ بزرگ‌ترهاست. پس چی کار می‌کنه؟ خودش رو مقصر می‌دونه، خودش رو تو خطر احساس می‌کنه و نسبت به کشور و زندگی بدبین می‌شه
که هیچ‌کدوم نشانه‌ی تعادل نیست.
وقتی تصویر کودک از کشورش با ناامیدی و تحقیر ساخته می‌شه، ما فقط از شرایط بد نگفتیم؛ ریشه‌ی تعلقش، ریشه‌ی هویتش رو ضعیف کردیم.

●باید واقعیت رو ببینیم؛ اما روایتِ امن بسازیم...
●نگران باشیم؛ اما نترسونیم.
●دغدغه داشته باشیم؛ اما بار روانی اونو نریزیم روی کودک.

والد برای بچه‌ها دیوار حائلِ اضطراب است. اگه این دیوار فرو بریزه، بچه‌ها اولین آسیب‌دید‌ه‌ها هستن.🧱🤕

#مدرسه_والدین
مدرسه‌ای به وسعت ایران

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط