سلام خانوما من از اول قصد نداشتم به بچه ام شیر خودمو بدم یعنی کلا ازینکه هرجا مجبور بشم لباسمو باز کنم و همیشه لباسم خیس باشه خیلی بدم میومد و یجورایی نفرت داشتم
شیرمم خیلی زیاد بود تا جایی که هفته اول بعد از سزارین از جمع شدن شیر گردن درد می‌گرفتم و کلا میدوشیدم و بچمم هرچقدر تلاش کردیم سینه رو نمی‌گرفت چون از بیمارستان یبار شیرخشک خورده بود وقتی حالم بد بود
با اینکه تصمیم خودم بوده با اینکه بازم تلاش کردم که سینمو بگیره و نگرفت و با اینکه الان همه چیزش خوبه نمیدونم چرا باز احساس عذاب وجدان میکنم و میگم نکنه در آینده مشکلی براش پیش بیاد🥲ترو خدا بیاین یکم دلداری بدین منو

چون از اول ندادید نگرفته حتما دیگه عذاب وجدان نداشته باش انشاالله سالم و سلامت باشه والا ماهم ک شیر خودمونودمیدیم ی شیر بی کیفیت داریم میدیم بچه

شیر مادر بهترین نعمتیه ک خدا برای نوزاد تو سینه مادر جاری میکنه،علاوه بر فواید جسمی فواید روحی زیادی داره،هیچ کار خدا بی حکمت نیست،اتفاقا از همون دوران بارداری اگه مادر ب این فکر باشه ک من تمام تلاشمو میکنم بچم شیر خودمو بخوره خود این تاثیر زیادی داره بروی آمادگی ذهنی مادر برای اینکه راحت بچه رو شیر بده و بچه هم سینه رو بگیره...دیگه حالا شما هم خودتون از اول مایل نبودید هم بچه سینه رو نگرف چیزیه ک تموم شد و رفت بجاش تمرکز کنید رو چیزایه مثبت دیگه ای ک بتونید شیرخوارتون رو ازونا بهره مند کنین

نمیدونم واقعا چه کاری درسته، مادر بودن یعنی هرکار میکنیم عذاب وجدان داریم اخرش. من شیرم خیلی کمه، رژیم پروتیین گاوی هم دارم، ولی بازم دارم تلاش میکنم شیرخودمو بدم بهش، اما بدنم داره کم میاره دارم داغون میشم، بخوامم شیرخودمو بذارم کنار عذاب وجدان میگیرم

ن بابا چ مشکلی بیخیال

منم مثل شمام دقیقا همینجورین