دخترا من یه پسر دارم چتد روزی هم هس قهر کردم خونه مامانمم ولی میدونم پدرم نمیزاره بچمو خودم‌نگهدارم اگه به طلاق بکشیم نمیدونم چیکار‌کنم پسرم یه روز بدون من بمونه دق میکنه میشناسمش موندم چیکارکنم از شوهرمم دیگه متنفر شدم دوسش ندارم که بخوام برگردم

عزیزم خواهر من ۲۰ سال صبر کرد یاااااخدا اگر از شوهرش بگم ک چ بلاهایی سرش میورد.میگفت صبر میکنم پسرم بزرگ بشه خودش انتخاب کنه.پسرش،۱۷ سالش شد گفت مامان بریم اومدن خودشون خونه زندگی درست کردن دوتایی شاهانه دارن زندگی میگنن.
تحمل کن پسرت بزرگتر بشه ببرش .بچه مادر میخواد بخدا اون موقع بری از دست شوهرت راحت میشی ولی بجاش صدتا عذاب از دوری بچت میکشی.
تنهاش نذار

هرکسی مشکلش براش با اهمیت و بزرگه من نمی گم مشکلی که با همسرت داری کوچیک و بی اهمیته ولی اگر راه داره بخاطر پسرت که ضربه نخوره برگرد سعی کن بسازی با شرایط منم همسرم بهم پول میده ولی دست بزن داره باید ۲۴ ساعت در خدمت خانوادش باشم ولی بخاطر پسرم سکوت می کنم و تحمل پسر منم نمی تونه جدا از من باشه هیچکس جز مادر دلسوز بچه نیست

اگ حلش کنی بهتره چون پسرت گناه داری اینجورم ک میگی اونطرف ظلم میکنن ب جای اینکه مهربون تر باشن

بخاطر بچت باید تحمل کنی چاره چیه ...طفل معصوم مادر میخواد حداقل چندسال تحمل کن پسرت بزرگتر بشه

ببین خواهرانه بهت میگم هر کاری میکنی بکن ولی بچه‌تو رها نکن که هردو بیچاره میشین

ببین با یه مشاور خوب صحبت کن شاید شوهرت بیماری روانی داره توهم داره قابل درمانه اگه نیست خودتو کنارش تباه نکن برو کار پیدا کن پسرتم ببر یه سوییت کوچیک اجاره کن با هم زندگی کنید معطل موافقت باباتم نباش به اون ربطی نداره وقتی خودت خرج خودتو در بیاری

همیشه هم طلاق راه خوبی نیست اگه میتونی برا زندگیت یه راه حل دیگه پیدا کن مثلاً خودت کار کن اینطوری هم کمتر میبینیش هم استقلال مالی داری

طلاق بگیر اگه درست بشو نیست خودتم کار کن خرج بچت در بیار

آخی عزیزم آخه مشکلتون چیه؟
حلش کن

مشکلتون چیه