خانما دخترم شدیداا به من وابستگی داره اصلا بدون من نمیمونه اصلا یعنی
حس میکنم انگاری به ترسی داره چیکار کنم خیلیی وابستگی داره حتی تا اشپزخونه میرم میاد دستمو میگیره میگه بریم بشینیم
بچه های شمام اینجورین

پسر من امروز دودقیقه رفتم دستشویی پشت در مثل بارون اشک میریخت…یعنی یک ثانیه مشغول نمیشه هرجا بزم پشت سرم میدوه

طبیعیه اضطراب جداییه

بعله بچه منم

کاری نمیشه کرد🤕

وای این روزا دختر منم اینه به شدت ولی میدونم گذریه و میگذره سعی میکنم خیلی باش مدارا کنم چون میدونم نیازه این سن الانشه.اگر بش بگم میخوام برم دسشویی جیش .میاد چنان جیغ و گریع شلوارمو میگیره میکشه میگه نرو بخدا شده گذاشتمش رو پام تو بغلم دسشوییکردم.یا میریم پارک میگه پاشو راه برو هرجا میرم بیا بام.یا خونه کسی میریم هرجای خونه میخاد بره میاد دستمو میگیره میگه پاشو بریم باهم.ولی خیلی وقتا هم اوکیه یعنی کل روز رو اینطور نیست یه تایمایی ادم میشه کاریمنداره

دکتر دخترم گفت ببرش بیرون با همسالاش بازی کنه ازش دور بمون و از دور مراقبش باش

دختر منم همینه . فقط وقتی که مامانم بیاد خونمون یکم منو ول میکنه . تو این سن فکرکنم اظطراب جدایی دارن

اره عزیزم دختر منم اینطوره اصلا نباید اشپزخونه و معذرت میخوام دستشویی برم
فقط بشینم پیشش