۱۶ پاسخ

منم تو روستام مگ چ اشکالی داره والا روستا خیلی هم بهتر از شهره اروم بی دغدغه

همه ادما جدا از محل زندگی و لحجه و … محترم هستن
ولی من خیلللللی دیدم ادمای روستایی و شهرستانی که از تهرانیایی که تهران زندگی کردن رو افتخار میدونن محترم تر و بافرهنگ ترن و سطح مالی بهتری هم دارن
روستایی بودن خجالت نداره شهری بودنم افتخار نداره😅

منم بچه‌روستام
چه مشکلی داشته مگه

منم پدرو مادرم و همسرم مال روستا هستن مشکلش چیه خیلی هم افتخار میکنم

ای جانم هر درختی سر ریشه خودش سبز میشه
صددرصد موافقم بانظرت
منم با افتخار لربختیاری هستم و همه نوع زندگی رو تجربه کردم هم عشایری هم روستایی هم شهری😍😍😍

من و شوهرم تو شهر دنیا اومدیم و بزرگ شدیم بعد ازدواجمون خونه باغ توی روستا خریدیم همش روستاییم کیف میکنیم هیچی بهتر از آرامش روستا نیست بخدا همه چی سالم و ارگانیک و مردم خوب و...

چه اشکال داره

ربطی ب لهجه نداره گلم فکر کنم منظورت اینه که شهر نشینی فک میکنن از روستا نشینی بهتر با درک تر هستن منم روستای هستم لهجه لری دارم هر جای دنیا هم برم با همین لهجم حرف میزنم

من بچه یکی از روستا های گرگانم لهجه غلیظ دارم با افتخار بچه روستا هستم

چی شده

لهجه ربطی به روستایی نداره الان ما کوردیم لهجه دارم افتخارم میکنم به کورد بودنم

چی شدههههه

آره واقعا
منکه الان هم روستا زندگی میکنم
و آدم نباید خجالت بکشه و اینکه کسی هم مسخره کنه

خب چیشدع مگه. هرکس ی جایی هستش دیگه

👌🏻👌🏻👌🏻

چی شده مگه

سوال های مرتبط

مامان Salma & Sedna مامان Salma & Sedna ۱۳ ماهگی
اینجا دیدم یسریا نظرات خاصی دارن واقعا متعجبم
من واقعا حداقل راجب این موضوع اطمینان و اطلاع داشتم اپمدم به شمام بگم دیدم بعضا میکن ما مالک بچه هامون هستیم و بچه هامون فقط مطعلق به مان و هیشکی اجازه هیچکاری و نداره
اول بگم ما مالک بچه هامون نیستیم واقعا چون اونا وسیله یا پت خونگیمون نیستن طبعا سرپرست و والدشونیم یعنی وظیفمون اینه بهشون اموزش بدیم خوب و بد رو یاد بدیم تشخیص راههای درست و غلط رو با تصمیمات مهمی که یا براشون میگیریم یا بهشون کمک میکنیم که بگیرن از همین سن تا به سنی برسن که در تشخیص متبحر بشن (جدای از اینکه وظیفمون رسیدگی و پرورش بچه از احاظ سلامت جسمی )
اگر بچه رو با این طرز فکر بزرگ کنیم مطمئن شخصیت اونهم به همون بزرگ میشه و همون بچه هان که در نهایت الان مادر پدر که میشن نمیتونن ببینن که حتی والدین خودشون عاشق نوشون باشن یا حتی به عنوان یه بزرگتر یه دلسوز کوچیکترین نظری (منظورم فوضولی و دخالت نیست )در رابطه با نوشون داشته باشن چون فک میکنن اون بچه وسیله شخصی خودشون
واقعا دلسوزانه میگم اگر اینطور طرز فکرتون با مشاور مشورت کنین