سلام خوبین همگی
خانمامن ازوقتی ک زایمان کردم ۱۲روز اول خونمون بودم بعدش اومدم خونه مامانم شون هنوز درخودم نمی‌بینم که برم خونه حس میکنم ازپسش برنمیام ازیطرف به شوهرم رحمم میادازیطرف به خودم چون خیلی کمردردم شونه هامم دردمیکنه مامانم خیلی کمکه خانوادم خیلی به شوهرم احترام میذارن اینجوری نیس ک بهش بدبگذره ولی همش اون ازاون حس تنهایی ک قراره بابچم داشته باشم میترسم..میخام این هفته یشب امتحانی برم ببینم میتونم اگ دیدم سخت نیس هی بیشترش کنم تاکم کم عادت کنم اینجوری یهویی برم می‌دونم خیلی ضربه میخورم توحاملگی هم افسردگی گرفتم روزای اول بعدزایمان هم اصلاحالم خوب نبود ولی الان خوبم خداروشکر

ما کلا فک فامیلمون مادرشون تا ۱۰ روز بیشتر نمیمونه
منم میخاستم کل این ۱۰ روز خونه باشم نمیدونم دوست داشتم بچم از همون اول با خونه خودمون اشنا بشه تو خونه خودمون باشه ولی مامانم گفت برادرم و بابام تنهان غذا اینا چی میشه اینا بهم گفت برم اون ۱۰ روز خونه اونا
شوهرمم حالا یا میاد اونجا یا هم میره خونه مادرشوهرم

دقیقا منم مثل تو بودم ده روز اول خونه خودم بودم . ده روز هم رفتم خونه مامانم . منم فک میکرد بعد برگشتن به خونم از پس بچه بر نمیام ولی برعکس بهتر قلقشو بدست اوردم .

هر جور راحتی عزیزم.
آدما باهم متفاوتن یکسریا دوست دارن بعد زایمان تنها باشن و هیچکس کنارشون نباشه مثل من بعضیا هم مثل شمان
اصلا به خودت سخت نگیر چون اینجوری راحت تری خونه مامانت بمون بعد به قول خود میتونی کم کم برگردی خونه خودت.
به شوهرت هم که میگی میرسن همه پس نگرانش نباش

من تا چله خونه مامانم میمونم خونه خودمون یه شهر دیگه هست اونجا کسیو ندارم مشکلی پیش بیاد نمیتونم کاری کنم

من ۱۵ روز مامانم پیشم موند بعدش تا چها روزگی دخترم رفتم خونه مامانم شب اولی که برگشتم وحشتناک بود تا صبح دست تنها بیدار میشدم چون میگرن دارم صبح با سردرد بیدار شدم و بالا اوردم روحیه مو باخته بودم افتضااااح. از اون روز مادرشوهرم میومد مامانم میومد خیییلی کمکم کردن تا ده روز بعدش بعد دیدم اینجوری نمیشه بچه تازه داره والدین شو میشناسه باید تایم بیشتری با خودت بگذرونه و هر روز مهمون داری هم سخته. دیگه شوهرمو راه انداختم شبو باهم نصف میکنیم روز ها رو خودم نکه میدارم اون میره سر کار. ببین خیییلی من استرس داشتم ولی کم کم مستقل شدم اول شبا رو مستقل بشو بعد روز ها رو. خونه مامانت هم همه ی کارای بچه رو خودت بکن بزار راه بیفتی

به نظر من طولانیش نکن، این که مامانت کمک میکنه خوبه ولی عادت میکنی به این کمک، مخصوصا اگه مامان اولی هستی، مامان دومی ها زودتر خودشونو جمع و جور میکنن
اگر درد بخیه داری کپسول آناهیل بگیر بخور، برای ترمیم عالیه، زود سرپات میکنه

من از ۱۰ روزگی که مامانم رفت تنها شدم
توی ۱۰ روز خیلی از چیزها رو یاد گرفتم
بعد از ۱۰ روز مامانم خودش هر روز به اندازه ۲یا۳ ساعتی میاد بهم کمک می‌کنه من میخوابم
وهر ۲روزی یکبارم خودم میرم خونشون
خونه جاریم میرم خونه زنداداشم میرم
هر ۲یا۳ روزی یکبار
افسردگی ربطی به تنهایی یا دورت شلوغ باشه ندارع به نظرم همه میگرن یکی بیشتر یکی کمتر

من همچنان به کمک احتیاج دارم ولی از یک ماهگی من رو تنها گذاشتن....یک ماه مامانم کلا پیشم بود
دو روز اول وحشتناک سخت بود
الان دارم کم کم عادت میکنم

حالا چ عجله ایه ده روزم بمون خونه مامانت با خیال راحت بعدم ده روز بمون خونه مادرشوهر کامل خوب شو بعد ب فکر بقیه چیزا باش