سلام
دیروز خانوم دوست چهرم خونمون بود میگفت پسر جاریش ۴ سالشه میره کلاس زبان و فرانسه بعد گفت از همون اول مادرش دنبالش نمیرفت برای غذا هرکی هم صدا میزد که شاهو بیا غذا مادر بچه دعوا میکرده میگفته گرسنش باشه میاد میخوره میگه حتی خودش غذا نمیکشه برای پسرش بچه خودش برای خودش غذا میکشه و خودش میخوره من خیلی ناراحت شدم چرا اینجوری مادری میکنم برای بچم چرا نمیزارم مستقل بشه خودم هنوز بهش غذا میدم بچم خیلی وابسته کنه مهد و کلاس نمیره دوست ندارم اینجوری من دوست دارم کلاس بره چیزای جدید یاد بگیره

شنیدن کی بود مانند دیدن همچیز از دور قشنگه بشنو باور نکن بچه بلخره مستقل میشه دیر یا زود نقش مادری چی میشه ؟؟؟؟ خودتو سرزنش نکن صدای ساز از دور خوشه

من که اصلا با کلاس های اینجوری زیر ۷سال موافق نیستم ذهن بچه اذیت میشه
بچه باید بچگی کنه
ولی پسر من از یکسالگی گذاشتم خودش غذا بخوره خیلی کثیف کاری کرد ولی الان خودش غذاشو میخوره اصلا بع من کار نداره دستشویی هم خودش میره خودشو میشوره دستاشم میشوره میاد بیرون جیش۲ روهم میشورع گاهی اوقات ولی خودم دوس ندارم میگم خودم بگو بیام
من بدم میاد بچه وابستم باشه بذار بچت خودش کاراشو بکنه اعتماد به نفسش میره بالا

منم خودم غذا میدم بهش😑

شوهرم

منم خودم باید غذاش بدم ولی بقیه کاراشو خودش میکنه
امروز گفتم نه گوشیش میدم نه دنبالش میدوئم صبح فقط یه نیمرو خورده تا همین الان
یعنی گفتم گشنش بشه میاد میگه نگفته

اتفاقا برعکس اون مادر نیست حیوونه چون تنبله و میخاد از الان کارای بچشو نکنه انداخته گردن خوده بچه ی سه ساله که تشنه ی محبت مادره که بهش غذا بده آب بده این از الان به بچش رحم نمیکنه بعد فکر عروسشه صبح هم عروسه بره خونش میگه پاشو غذا درست کن سفره بنداز بیار اول من بخورم بعد احتمال زیاد پدر و مادر خودش تو کودکی اینطوری باهاش رفتار کردن دچار بیماری و کمبود شده حالا داره سر بچه میاره من با عشق از اول تا الان خودم غذا میدم گاهی هم میگه خودم بخورم میگم بخور نوش جونت صد بار میگه آب بده بهش میدم وقتی با بچه سه ساله لج کنی تهدید کنی بگی برو خودت بخور برو خودت بیار یا اصلا براش غذا نکشی از همون بچگی احساس تنهایی میکنه احساس بی کسی متنفرم از اینجور مادرا .......هرکسی مادر نیست ظاهرا مادره .....

من خیلی وقته صندلیشو تو دستشویی گذاشتم بهشم گفتم هر وقت جیش داشتی برو
خودشو میشوره میاد
شلوارش خیس بشه خودش میره از کمد برمیدارع عوض میکنه
غذا میارم خودش میخوره اخرش اگ خسته بشع میگ تو بده
خیلی وقته وقتی بیرون میربم بغلش نمیکنم خودش راه میره
حتی یه ماهه عمل کردم با عصا راه میرم خیلی خیلی کمکم کرده
وابسته ب من نیس
از دیروز ظهر رفته خونه مامانم هنوزم نیومده گفته فردا میام
ولی ی وقتا عذاب وجدان میگیرم میگم نکنه من مادر بدی ام و کاراشو نمیکنم
باز میگم بزار وابسته و لنگ من نباش ک بدون بودن من عذاب بکشه
نمیدونم کارم درستع یا نه

همچین روانشناسا این استقلالو زدن تو سر مادرا که همه فکر میکنن از هم عقبن یادشون میره بچشون چقدر کوچولوعه
بیخیال بابا کلا مگه چندسالشونه خوبه بچه تجربه کنه ولی بخوای به زور مستقل بارش بیاری از یه جای دیگه میزنه بیرون

تو زیادی وسواس داری استرس داری مث من

من خودم به بچم غذا ندم خودش نمیخوره بعدش کلاس ملاس از بچگی گذاشتن خوب نیست مگه مسابقه اس میخای از بدو تولد بزاریمش کلاس بزار تو حال خودش باشه کشورای دیگه تا ۱۳سالگی اصلا رسما درس و امتحان و نمره ندارن اینجاس شده رقابت و استرس و سربازی

ببین اینجوری هم نیس که به بچه بی توجهی کنی بگی مستقل میشه، اینکه بچه گشنه ش بشه خودش میاد میخوره کلا تئوریه غلطیه. رو اکثر بچه ها جواب نمیده مخصوصا اگه بدغذایی یا مشکلات حسی داشته باشن.
کلاس زبان و فرانسه رفتن اونم تو سن ۴ سالگی اصلا مناسب نیس، طبق تحقیقات من، آموزش مستقیم از سن ۶ به بعده و توی این سن معمولا جواب نمیده و اگرم یه چیزایی یاد بگیره بعدا یادش میره فقط تایم طلایی کشف دنیا رو از دست میده.
بچه ها از سن سه سالگی کم کم باید مستقل بشن. با صبوری بهشون آموزش بدیم اول با تشویق استقبال میکنن بعد یه دوره مقاومت میکنن و برگشت به عقب دارن بعد هم دیگه روی روتین میفتن و ادامه میدن.
شما هم شروع کن از موضوعات کوچیک تا حل شدن اضطراب جداییش با کتاب خوندن و آموزش دادن و تایم کوتاه رفتن و کتاب در مورد مهد رفتن بخون براش ذهنش رو آماده کن و کم کم مهد یا کلاس رو براش شروع کن.

منم از اول دنبالش نرفتم برای غذا
فقط سفره میندازم صدا میزنم میاد غذا میخوره مگر اینکه غذا رو دوست نداشته یا سیر باشه که میاد با غذا بازی بازی میکنه

پس بچه کی بچگی کنه
کی بازی کنه
من اصن این مدلو دوس ندارم
اسم من برای چی مادره برای اینکه بگم دخترم بیا وقت ناهاره بیا وقته شامه بیا وقت خابه نع اینکه بچه رو بذارم هر موقع خودش خاس البته که مستقل بودن خودش ملاک بزرگیع اما اینکه خودش هرموقع غذا خاس بیاد بخورع رو قبول ندارم
و اینکه بچه ی ۴سالع بنظرم باید بازی کنع کشف کنه حالا کلاس هایی مثل ورزش موردی نداره بچه هیجانش تخلیه میشه ولی زبان و اینا بنظرمن زوده بچه تو این سن باید بازی کنه

والا منم تا غذا ندم نمیخوره اون استثنا بودلابد

حد وسط خوبه نه کامل بیخیال بودن نه وابسته بودن

باز من برعکسم از اول بهش غذا ندادم سفره پهن بوده خواسته خورده نخواسته هم دیگه بهش ندادم هنوزم همینطوره و دیگه هم دوست نداره بهش باقاشق غذا بدی...ولی میگم کاش خودم دنبالش میرفتم بهش غذا میدادم تپل مپل میشد

عزیزم دختر منم تا خودم بهش ندم هیچی نمیخوره