۲۰ پاسخ

من باید همون موضوعی که باعث ناراحتیم شده رو رفع کنم ..
باید صحبت کنم و گریه کنم و خالی شم ..
باید پیش خودش گریه کنم وگرنه هرچی گریه کنم و اون نبینه فایده نداره..
اگه نگم و خالی نشم، به شدت بداخلاق میشم و اصلا حرف نمی‌زنم و توی روش نگاه هم نمیکنم ..
دیگه مجبور میشه صحبت کنه و من غرغر کنم ، معمولا حل میشه ..🥲🙃

به نبودش فکر میکنم.
به اینکه این موضوعی که ناراحتم کرده چقدر میارزه که کام خودم و اونو تلخ کنم.
به آدم هایی فکر میکنم که از نظرم با سیاست و زرنگن و با شناختی که ازشون دارم
پیش خودم فکر میکنم اگه اونا بودن چیکار میکردن

هیچی الان پراز نفرتم. فقط تحمل میکنم و شکایت پیش خدا

به چیزای مثبتش فکر میکنم به اینکه اگه نباشه هیچکس حمایتم نمیکنه ووو

به نبودنش فکر میکنم
به‌خوبیاش

ب ویژگی های خوبش فکر میکنم

فهش ننه‌اش میدم😐😂شماهم امتحان کنبن،تضمینی جوابه

آدما متفاوتن
برون گرا و درون گرا بودن باعث میشه عکس العملامون متفاوت باشه
یکی داد میزنه .یکی گریه .یکی غر زدن و یکی هم سکوت

به خوبیاش فکر میکنم😁

نفس عمیق میکشم و صبر میکنم، خیلی وقت ها باید نظاره گر احساساتمون باشیم تا بیان و برن، خیلی وقت ها احساساتمون اونقدرا واقعی نیستن

خشم سراپامو میگیره فقط تخلیه میکنم

والا از وقتی بچه اومده من بهش خنثی هستم گاهی هم خودش حرص میده متنفر میشم ولی با خودش حرف میزنم حرصم خالی میشه اوکی میشم ، اوکی که یعنی خنثی میشم ، کلا خسی ندارم دیگه بهش خیلی کم شده

چه سوال سختی
هی فکر وخیال خودخوری و....

محلش نمیدم
حرفم نمیزنم باهاش
همه چیزم بهم میکوبم
قبلشم کلی چرت و پرت بارش میکنم بازم خالی نمیشم
الانم عصر دعوا افتادم باهاش محلش نمیدم

تو تنهایی گریه میکنم ب خدا میسپارسمش

هیچ وقت اینجوری نمیشم ولی اگه ازش ناراحت باشم گریه میکنم و باهاش حرف میزنم تا اروم بشم

معمولا زود رفع میشه

چندروزی قهر میکنم یا صب میرم خونه مامانم دیروقت میام دوسه روز طول میکشه تا آروم بشم

گاهی فقط خسته میشم میرم تو اتاق میگم نیا پیشم یا پسرمو بغل میکنم

هیچی فردا درست میش

سوال های مرتبط