دست و دلم به هیچکاری نمیره.
قبلا احساس میکردم با ایده های غذاهایی که از ایلیا اینجا میذارم کمکی میشم برای ایده گرفتن مامانا خصوصا برای میانوعده بچه ها ولی اینروزا با این شدت گرونی اصلا دیگه کار درستی نمیدونم اینکارو.
تا ماه پیش سعی میکردم نکات فرزندپروری و بازی و آموزش با کودک رو بذارم که راهی باشه برای مامانایی که دوست دارن ولی دیگه میدونم هیچکس دلش خوش نیست و حوصله خیلی کارهارو نداره من جمله خودم.
دیروز ایلیا کتابشو اورد عکس هواپیمارو نشون داد گفت مامان داره میره ایران. (نمیدونم تو کدوم از قصه هام براش از سفر هواپیما به ایران گفته بودم یا شایدم سفر چندماه پیشمون به ایران رو یادش بود) گفتم آره مامان میره ایران پیش باباجون ها خاله، مامانجون؛ عمه....
و بی اختیار اشک ریختم اینروزها در شکننده ترین حالت ممکن قرار دارم.
چندروز پیش تو بغل دوست ایتالیاییم بعد از پرسیدن حالم کلی گریه کردم.
پس چرا هیچکدوم از متدهای روانشناسی و روانپزشکی برای اینروزام جوابگو نیست.
اینروزها دلتنگ ایرانم. نگران ایرانم. خیلی خیلی نگران... اینبار دلم فقط برای خانواده و شهرم تنگ نشده دلم برای تک تک مردممون تنگ شده برای تک تک شهرهای کشورم حتی شهرهایی که تا بحال ندیدم.

واقعا حال یک ایران بده😔
تا به حال این حجم استرس و نگرانی رو نداشتیم
این حجم از ناامیدی
صحنه هایی دیدم که توی کتابا و فیلما هم تصویر سازی نشده ..
اما یقین دارم نور نزدیکه🌱❤️

ما هم داغونیم

آره عزیزم واقعا نگران باش چون باعثش نقشه ها داره برامون
ول کن نیست ه ا پ و ز رد

باز میشه این در
صبح میشه این شب

دااااااغونیم داغوووونم کشورمون بوی عزا میده همه جا بوی مرگ گرفته وقتی به پسرم نگاه میکنم میگم ببین مادرا با چه عشقی بچه هاشون بزرگ میکنن اما یه سری از خدا بیخبر چه جوری گلامون وپرپر میکنن 🖤🖤🖤

عمق فاجعه اینجاست که حتی حرفی هم دلم نمیخواد بزنم
ولی خوب نیستیم....

هووم روزای اخر میدیدم بازی میذارین عزیزم میخواستم بهت بگم ما دیگ حال این کارارو نداریم نه پولشو دیدم خودت ادامه ندادی ☹️

واقعا شب وروزای بدیه هیچکس حالش خوب نیس خرید نمتونی بری حقوقا ناچیزه سفره ها کوچیک از ترسو خجالت نمتونی بری خونه کسی مهمون بشی ما اتاق خوابمون پنجره داره همش باخودم فک میکنم کجا بخوابیم وقتی هال پنجره داره خوابها پنجره داره اگه حمله شد موج انفجار شیشه ها رو نشکنه نریزه رو سر بچم همش نگرانیم برای همه چیز نگرانیم حیف ایرانم💔

عزیزم چرا مهاجرت کردید؟ البته جسارت نباشه . اگر دوست داشتی بگو .

چی بگم عزیزدلم کلا غریبی سخته دورازخانواده بودن منم تویه شهردیگم خانوادم یه شهردیگه برام سخته ..ولی خدابزرگه چه کنیم انشالله همه چی خوب بشه

من کل دیشب رو بیدار بودم نگران بچه هام که اگه خدای نکرده بلایی سر منو باباش بیاد اینا چیکار کنن

کجا زندگی میکنی؟؟؟به هر حال الان خوشحال باش که پسرت تو امنیته