ناراحتم از اینکه اصلا برا خودم وقت نمی‌نمیگذرونم‌‌‌... یا دارم بچه داری میکنم یا خونه تمیز میکنم یا کار بیرون ن ی فیلمی ن کتابی... قبلنا کلا یا داشتم کتاب میخوندم یا فیلم میدیدم از وقتی هم ک رفتم خونه خودم دو س ماه بعدش حامله شدم کلا درگیر بودم دیگه نفهمیدم کی وقت کردم اینهمه بزرگ بشم ک مادری کنم خونه داری کنم همسرداری کنم کار بیرون کنم و لا ب لاش خودمو یادم نیاد 🥲

والا هممون اینطوریم

منم میون کار خونه کار بیرون و بچه داری خودمو گم کردم 😪 دستمو نگاه میکنم میبینم جقدر زشت شده

هی داد و بیداد خونه مادرم بودم خیلی ب خودم می‌پرسیدم الان شدم کوزد همه بهم میگن اوووف

منم دقیقا خونه پدری هم روز خوش ندیدم به کنار🙂

من قبلاً سرکار میرفتم ولی بعد از بچه ن،،خیلی میترسم برم و ب هیچی نرسم می‌دونم اگه برم عصبی میشم و نمیتونم به بچه و خونه برسم از اونطرفم بچمو باید بذارم پیش خانواده ی شوهرم ک بهش آبمیوه صنعتی و شکلات و پفک میدن از نظر اونا اینچیزا بچه رو سیر میکنه ن میوه و اینا ایرادی هم ندارن چون سواد ندارن و زیاد اجتماعی نیستن هر چ هم بگی پنهانی میدن با اینکه بارها بهش محترمانه توضیح دادم و شوهرم با دعوا گفته ولی هربار میرم خونشون بدون استثنا میدن خانوادمم ی شهر دیگن ب نظرتون لازمه برم سرکار؟؟؟؟؟؟خودم دوست ندارم حقیقتش چون دیگه کلا می‌دونم ب بچه و خانواده نمی‌رسم ولی از ی طرف میگم شوهرم تنهایی دوتا کار میکنه سخته کاش میتونستم کمکش کنم مثل قبل

من 24 ساعته فیلم نگاه میکنم الآنم آوین خوابندم دوباره نگاه کنم تهوع و سردرد شدید هم گرفتم از بس نگاه کردم

همه همینیم من گاهی کتاب میخونم روزی چند صفحه فیلمم میبینم ولی خب هیچی مثل قبل نمیشه

الهی خیلی سخته واقعا و سخت تر از همه اینه که زود باردار شدی