سلام، مامانا شما هم اینجوری هستید یا فقط من؟
من اصلا تو خونه غذا درست نمیکنم از زمانیکه بچه اومده یعنی وقت نمیکنم
ناهار اصلا درست نمیکنم فقط گاهی اگه وقت کنم، همسرمم خونه نیست ظهر واسه ناهار
شبا هم حتما باید یه دور با ماشین بزنیم وگرنه حالم بد میشه بخاطر سر کله زدن با بچه بخاطر همین یا بیرون غذا میخوریم یا خونه مامانم
احساس بدی دارم پیدا میکنم به این موضوع🤭 شما هم مثل منید آیا؟ یا من واقعا شورشو دارم در میارم !

اگه از لحاظ مالی تأمین هستین و شوهرت مشکلی با این موضوع نداره چ عیبی داره؟؟هرکاری حالتو خوب می‌کنه انجام بده ...بچه بزرگتر شد آشپزی هم میکنی

من که شب بچه رو میدم همسرم نگهمیداره کل خونه رو تمیز میکنم میخابم صبح هم نهار درست میکنم زیاد میزارم واس شام هم بمونه دیگ کل روز رو با بچمم البته دخترم خیلی آرومه با خودش بازی میکنه بازم من وقتمو براش میزارم باهاش بازی میکنم دارو میدم میخابونمش شیر میدم غذا میدم حمومش میکنم هفته ای سه بار هم بیرون میخوریم😁

من پسرم تازه رفته تو سه ماه یه دختر کلاس دومی هم دارم علاوه بر غذا درست کردن باید با دخترمم برا درساش کار کنم تازه همسرمم بیرون از استانمون کار میکنه دست تنها هم هستم ولی ناهار و شامم همش درست میکنم

غذارو من یه روز میتونم یه روز نه اگه کسی باشه بگیرش معمولا برا دوروز درست میکنم زیاد باشه چون نمیرسم

منم اکثرا خودم غذا درست میکنم

نه تو شورشو درآوردی
من همیشه ناهار دارم فقط بعضی اوقات شام نمیپزم

هرکاری بهت حس بهتری میده بکن
دوس داری برا غذا پختن وقت بزاری خوب امتحانش کن

اوایل گاهی ناهار نمیخوردم. شوهرم خیلی دعوام میکرد میگفت غذا نخوری کم میاری شیر نداری که بچه بخوره.استخون هات خالی میشه و مریض میشی اون موقع نه این بچه میتونه به دادت برسه نه من
پس اولویت اولت خودت باش بعد بچه
از اون موقع صبح اول چای میزارم بعد صبحونه یا دقیقه با هرچی ک بشه سرگرمش میکنم خودم میخورم
ناهار هم همینکه میخوابه سریع درست میکنم

منم بعضی روزا میرسم،، 😔

یه چند بار رفتم دور همی زنانه پیش شوهرم بود تو خونه البته شب بود
بچه کولیک نداشته باشه دیگه کاری ندارد
من ماه اول ساعت 4 عصر نهار می‌خوردیم🥹

شکر خدا بچه م تا ماه اول اذیت کرد بعد از یک ماه دیگه بی قراری و اینا نداشت وسط کار و آسپزی میام بهش شیر میدم پوشکش و عوض میکنم دیگه میزارشم تو تخت یا گهواره با خودش بازی می‌کنه تا خوابش ببره

من سه تا بچه دارم
ی ۵ ساله و ی ۴ ساله با ی سه ماهه
خونم رو روزی یبار جمع میکنم جارو میکنم
ناهار میپزم شامم بعضی موقعا درست نمیکنم
ب هر چی رسیدم انجام میدم
هر چی نرسیدم ب خودم سخت نمیگیرم
شمام هر جور راحتی و عصبی نمیشی باش
حرف بقیه برات مهم نباشه

منم مثل شمام

شما دیگه خیلی لوس شدی 🤣🤣
ولی جدای از شوخی بحران بعد زایمان خیلی بده ،من خودمم دچارش بودم،از تنهایی میترسیدم.همش دلم گریه میخواست،احساس سردرگمی داشتم نمی‌دونستم واسه ناهار و شام چی بپزم ، ولی خب من زود خودمو جمع کردم .چون شهر غریبم هستم کسیو از خونوادم اینجا ندارم
ولی بنظرم انقد سخت هست زایمان که خود آدم باید تصمیم بگیره کی بلند بشه و به زندگی عادی برگرده

ببین این یه مسئله شخصیه هر کس یه جور کنار میاد
مثلا من خودم هر جور شده یه چیزی درست میکنم حتی سیب زمینی آبپز و تخم مرغ یا کوکو
تا حالا دو سه بار فقط از بیرون گرفتیم با رفتیم بیرون هم از لحاظ بهداشت و سلامت هم از لحاظ هزینه
ولی کسی رو میشناسم که مثل شما تا پنج شیش ماه اصن گازش روشن نشد

منم بچه اولمه و تو این 5 ماه نزدیک 6,7 بار مهمونی دادم اونم نزدیک 30 نفر، چند مدل غذا و دسر هم درست کردم تنهایی
فقط ماه اول بچه م کولیک داشت سخت بود و فرصت میکردم یه وعده غذا درست کنم شام هم اغلب از بیرون سفارش میدادیم

منم نمیرسم غذا درست کنم هنر کنم هفته ای یه بار

من بیچاره که با بچه های دوقلو همزمان باید غذا هم دو وعده درست کنم. تازه همسرمم که بیرون بره تنها باید دوتاشون رو نگه دارم. از ترس سرمای هوا هم نمیتونیم بریم بیرون که بچه ها مریض نشن