من وقتی رز بعضی وقت‌ها چند دقیقه تنها بازی می‌کنه، عمداً مزاحمش نمی‌شم و فقط از دور مراقبشم. دلیلش اینه که توی این سن بچه‌ها با همین تنها بازی‌ کردن های کوتاه، تمرکز کردن، کشف کردن محیط و اسباب‌بازی‌ها و حس استقلال اولیه رو تمرین می‌کنن. این به رشد ذهنی و اعتمادبه‌نفسش کمک می‌کنه.
البته این تایم‌ها خیلی کمه و اصلاً رهاش نمی‌کنم؛ همیشه کنارشم و حواسم کامل به ایمنی‌ش هست. به نظرم این تنهاییِ کوتاه و امن، مکمل بازی با مامانه نه جایگزینش.
هر مادری با توجه به شرایط و روحیه‌ی بچه‌اش تصمیم می‌گیره؛ این فقط تجربه‌ی شخصی منه.
اون پتوی کنار تخت پتوی نوزادی خودمه ❤️🥺🥺

سلام عزیزم فرش هست اتاق یا پالاز ؟

چه با سلیقه🥹😍

خودش تنها تو اتاقش رو تخت میخوابه
خیلی بلنده
نیفته

عزیییزم برگشتی😍😍😍
کجا بودی
اینکه همه چیو پاک کردی نگران شدم
خدا دخترت رو حفظ کنه

افرین منم دخترم بیشتر وقتا با خودش بازی میکنه اصلن نزدیکش نمیام از دور حواسم هست بهش

منم تنها میزارم
نگاش میکنم 😂

بله واقعا درسته.
تو این سن از چه کتاب‌هایی براش استفاده میکنید؟

افرین. درستش همینه اصلا نباید تمرکزشون بهم زد