من خیلی خسته ام واقعا
هم جسمی هم روحی روانی
همش پسرم میریزه من جمع میکنم
کمر و دست و پا نمونده برام بخدا هلاکم
خیلی شلوع کار شده
از حموم اومدم دنبال سرش کردم تا موهاشو خشک کنم
خیلی شیطونی میکنه
الان سک هفتس دندونش قلمبه شده درنمیاد اینم غذا نمیخوره درست حسابی روانی شدم امروز انقدر عصبانی شدم از دست داد زدم سرش کلی گریه منم خودمو زدم

عزیزم تو خونه نشین. منم مثل شمام. روحی هم زیاد خوب نیستم ولی خب سعی میکنم روزی ۱ باز بچه رو بذارم تو صندلی ماشین برم بیرون یه دور بزنم که یه هوایی به کله جفتمون بخوره. یا میبرمش خانه بازی نزدیک خونمون. یا گاهی پارک و ساحل. ۲-۳ تا دوست اینجا تو غربت دارم که سعی میکنم بیشتر باهاشون برم و بیام. و به هر دست آویزی چنگ میزنم که کمتر دچار فر پاشی روانی بشم از خونه نشینی و بچه داری!😁

منم چند روزه همینطورم ، همش دارم سر بچم داد میزنم و خودمو میزنم ، باز بچه من ، همش به من میچسبه ،
تا پامیشم نق نق و گریه ، همش میخواد سینه تو دهنش باشه ، صبح ها هزار تا کار هم دارم تو خونه منم عصبانی میشم دیگه

داد نزن ک آخرشبا از عذاب وجدان مثل من تاصبح نشینی من دادزدم چن روز پیش دخترم باترس نگاهم کرد دلم میخواست بمیرم ک باعث ترس بچه بی دفاعم شدم قسم خوردم دیگخ دادنزنم

همه همدرکیم سعی کن حساسیت به این چیزا کم کنی

من ک دوماهه اینجورم
بقران حاضر بودم ریختو پاش کنه ولی غذا بخوره
شاید اگه الان وزنش کنم ۶ کیلو شده
منم دارم حرص میخورم

خیلی داری خودتو اذیت میکنی
خب بزار بریزه همرو آخر شب که خوابید جمع کن
وسایل محدود بزار جلو دستش اگر سختته هی جمع کنی

قشنگگگگ میفهمم چی میگی😔 دیگه بعضی روزا انققققدر فشار روی آدمه که هرچی خودتو تحمل میکنی ولی واقعا از لحاظ روحی دیگه کشش نداریم و متاسفانه گریه و خودزنی و باز چقدر بخاطر همین حرکتمون بهم میریزیم

عزیزم همه همینیم من تو این اوضاع درس و امتحان و شغلمم هست
ینی امروز دل سیر گریه کردم
دیگه الان شوهرم میگه بریم بیرون باورت میشه حوصله ندارم میگم بچه اذیت میکنه کوفتم میشه ولی خب به خودم گفتم اینم میگذره همینطوری که این چند وقت گذشت ،باید بگیم بزرگ میشن و تموم میشه،سعی کن خیلی به جمع کردن وسیله ها فکر نکنی

من سه تا دارم الانم خل شدم میخوام همشونو پرت کنم تو کوچه

همه همین جوری ان