۷ پاسخ

من دختر بزرگم دو سال و سه ماهش بود دختر کوچیکم به دنیا اومد اصلا بچه نمیخواستیم خدا خواسته بود

یدونه بچه واقعا کمه
دوتا بچه عادیه کاملا زیاد نیست
دیگه الان فرزندآوری شده یه مقوله ی اعتقادی... چون شرایط سخته
ادم باید ببینه چی ارزششو داره چی نداره
هرکی باید توان و شرایط و علاقه ی خودشو در نظر بگیره

پسرم دو سال و سه ماه بود که دخترم دنیا اومد به خواست خودمون بود پشیمون هم نیستم درسته سخته مراقبت از دو تا بچه کوچیک که هنوز از آب و گل در نیومدن ولی خب شیرینه کلن بچه مسئولیت و سختی داره چه کوچیک چه بزرگ اگه گاهی پشیمون بشم هم برا خستگی و فشاری که دارم تحمل میکنم و از جمله وضعیت جامعه نه برا اختلاف سنیشون

دخترم دوسالشه الان باردارم فکرکنم ۳ هفته باشم شوهرم خیلی دوس داشت واصرار کرد وگرنه بااین اوضاع اقتصادی خودم اصلا راضی نبودم

۱۰ سال پسرام باهم فاصله سنی دارن چون پسر بزرگم ۷ سال تمام رفلاکس داشت و کلی اذیت شدم البته این وسطا خونه درس کردیم شرایط مالیمونم جور نبود
الانم راضیم حداقل دستم بنده یکیه بزرگه دیگه خودش کاراشا میکنه

من با فاصله زیاد اوردم دختر اولم ۸سالش بود ک دومی ب دنیا اومد ب خواست دختر اولم باردارشدم چون خبلب تنها بود خداروشمر رابطشون عالیه و اینکه دختر اولیم دیگه مستقل خست و خودش از پس کاراش برمیاد

من بچه می‌خوام
خاک تو سرشون فقط بخاطر پول پوشک و شیر خشک نمیارم

سوال های مرتبط