۴ پاسخ

بچه منم اینجوری تقریبا تو ۶ ماهگی به بعد چهره پدر و مادر می‌شناسه
حافظه اش یه چیزایی میمونه مثلا محیط خونه خودتون از بقیه تشخیص میده
اینکه میگه کاملا طبیعی بهش میگن اضطراب جدایی که همه بچها باید تقریبا از ۶ ماهگی داشته باشند
بچه ترس جدا شدن از والد اصلی یعنی مادر داره
این یه چیز طبیعی مغزه که اتفاقا خیلی خوبه
باعث میشه بچه نتونه از والد دور بشه در دید والد باشه اینجوری بیشتر مراقبشی
اینکه اگه اینجوری نباشه باید شک کنی
وقتی خودت دایم مراقبشی پس وابسته تو بچه که وابسته نیس یعنی مراقب های متعددی داشته و نتوانسته احساس امنیت پیش یه نفر داشته باشه
اون گریه های یهویی خونه مامانتم بخاطر اینکه موقع خواب یا غذاشه ولی محیط و افراد براش غریبه آن هفته دوبار برای نوزاد به نسبت سنش فاصله زمانی زیادی تو اون محیط غریبیش میاد آرامش ندارن

نه اتفاقا پسر من خیلی با همه راحته
زیادی خونگرمه حس میکنم ، پیش بقیه هم مودب و ساکت بغلشون میشینه
یوقتایی میگم اصلا امکان داره غریبی توی وجودش بیاد یا مثلاً مامانشو بخواد؟
مثلا دوستام اومده بودن ، مهربون و ساکت و خوش خنده بغلشون نشسته بود
بی هیچ اذیت شدنی

باید بیشتر بمونی تا عادت کنه

دختر منم

سوال های مرتبط