حدودا ۶/۷ماه پیش بود که من و بابایی اون دوتا خطو دیدیم و دو ساعت تو بغل هم گریه کردیم از خوشحالی.
الان شده هفت ماه که من و تو باهمیم اما من هنوز باورم نکردم که تورو دارم.
۷ماه که هیچی ۷۰سالم بگذره باورم نمیشه خدا این شانسو به من داده که بشم مامان تو.
بچه جون فقط بدون تو این دنیا برات سلامت میخوام و آرامش ولی من همیشه یادم میمونه که تو پسر شجاع بودی و تو این شرایط جنگی هم خوب دووم اوردی.
شروع ماه هفتم..
۳فروردین ۱۴۰۵

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط