باید چیکار کنم که پسر من تحمل نه شنیدن داشته باشه؟تا یه چیزی باب میلش نیست میزنه و جیغ و گریه

الکی بهش نه نگو،یعنی وقتی که ضرری براش نداشته باشه نه نگو،ولی وقتی تصمیمت روی نه قطعی بود دیگه به هیچ وجه تغییر نده،هرچقدرم که جیغ و داد کرد بگو من متوجه نمیشم باید آروم صحبت کنی،و بجاش بغلش کن تا صبوری رو یادبگیره،باهاش همدلی کن ولی از تصمیمت کوتاه نیا

به منم بگو ☠️

دختر منم همبن گریه می کنه میگم مامان بیشتر گریه کن

پسر منم همینه. والا تو اطرافم ندیدم و هرچقدم که میگم سن سه سالگی اینطوره چون ندیدن قبول نمیکنن، بالای اپن میره جیغ بنفش میکشه، قبلا زیاد بچه هارو میزد الان شکر خدا خییییلی خیییلی بهتره اما بازم دعوا میکنه و میزنه، تو خونه خیلی خوبه اما میریم جایی بدترین ورژن خودشو رو میکنه و حرف گوش نکن میشه. امروز خونه بودم حوصله داشتم زیاد باهاش راه اومدم جز یبار جیغ نزد، گفتم بلکم از سرش بیفته اگه بتونم البته، چون خودم زیاد پرخاشگرم متاسفانه

فک کنم سه سالگی این شکلی میشن پسرمنم همینه دیگه رددادم بخدااا

والا بچه های ما هم همینن😐

خوب حق داره دیگه نه شنیده باید ناراحت باشه چرا باید احساساتش رو نادیده گرفت.

خیلی نکرانم همش میترسم در وجودش نهادینه بشه و عصبی بار بیاد

سنشونه خودشون خوب میشن

تو این سن همینن لجباز و یک دنده