این چند روز چطور گذشت ؟
بالاخره تصمیم بر این شد که همین جا تو نوشهر واکسن یک سالگی آنا رو بزنیم .
اما یک روز قبلش بردیمش برای اولین بار خانه ی بازی و حسابی دخترجان بازی کرد و با بچه ها معاشرت کرد .
انقدر براش تجربه لذت بخشی بود که به سختی تونست دل بکنه از اونجا و با کلی مصیبت و نق بسیار بالاخره تونستیم بیاریمش خونه :))

فرداش هم رفتیم مرکز بهداشت نوشهر و واکسنش رو بعد از ۱۳ روز زدیم .
واکسن یک سالگیش آسون ترین و بی دردسرترین بود .
یه دونه به دست و یکی هم پا .
بعدشم اصلا تب نکرد . بهونه هم نگرفت آنچنان .

این وسطا هم قربونش برم باز دندون داره درمیاره دخترم ... یکی از ردیف پایین داره درمیاد و یکی هم از بالا تازه نوک تیزش زده بیرون .

فردا هم قراره بعد از یک ماه آوارگی و از این شهر به اون شهر رفتن برگردیم تهران .
مامان و بابا هی میگن نرو ... بمون .
ولی دلم برای خونه خیلی تنگ شده .

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط