کیا ب بچه دوم فکر میکنن و ی طرف شاغل شدن و‌ موندن چ کنن

وای الان تو این شرایط حتی نمیتونم تصور کنم اینقدر که فکرم درگیره

من هم دلم میخاد یه کار دست و پا کنم هم دلم میخاد یه نینی بیارم هم دلم میخاد پیشرفت کنم نمی‌دونم همه رو میخام ولی الان همینجوری نشستم برا هیچکدوم هم تلاش نمیکنم

من حتی به خودم اجازه نمیدوم بهش فک کنم بچه چه گناهی کرده تو این مملکت تو این وضع به دنیا بیاد هروقت اوضاع درس شد زندکی آرم شد اونوقت میارم در غیر این صورت فقط پسرم رو نگهمیدارم و چارچشمی حواسم بهش هست

من که اصلا جرعت فکر کردن بهش و ندارم🥲

من دوسدارم بیارم اما هم رفتم سمت کار هم شرایط جنگیه فعلا وایسادم ببینم شرایط چی میشه

با این شرایط و تبعات بعدش غلط میکنه مغزم حتی فکرشم بکنه

بچه دوست دارم ولی الان شرایط طوریه که دیگه تصمیم بچه آوردن دست پدر و مادر نیست

نه من اصلا فکر نمیکنم
حامله هم‌شدم پارسال زمستون
انداختمش

کی میتونه تو شرایط جنگی به بچه فکر کنه بزار ببینیم خودمون زنده میمونیم اصلا بیمارستانی باقی میمونه واسه زایمان

تو این شرایط اصن بهش فک نمیکنم

من دلم همه چی میخواد
اما شرایط هیچ چیزی ندارم

من بعد از ۱۵ سال شاغل بودن و حقوق خیلی خوب امسال استعفا دادم که بچه دوم بیارم ولی جنگ شد:))) هم کارم رو از دست دادم هم دیگه به بچه دوم فکر نمیکنم

نه من بچه دوم نمیخوام، البته شرایطها خیلی متفاوته هرکس باتوجه به شرایطش تصمیم میگیره. شغلت چیه؟