امروز خیلی از شوهرم اعصبانی هستم بچه از ۴ تا ۱۰ صبح گریه میکرد یکبار پانشد نگه داره بچه دو بعد موقع گریه کردن بچه گفت خفه کن صداشو دیگو اعصابم بهم ریخته درسته ساعت ۹ونیم باید میرفت سرکار ولی قرار نیست ب بچه ای ک ۲سال منتظرش بودیم اینجوری بگه و کمک نکنه خیلی ناراحتم من دیگه تصمیم گرفتم ک دیگه ب بچه دوم فکر هم نکنم چون لایق این نیست ک پدر خوبی باشه
خیلی بچه مون دوست داشت ولی نمیدونم چرا امروز اینجوری کرد ازش خیلی خیلی دلخورم ی جوری ک حس تنفر گرفتم چرا ب بچم اینجوری گفت‌واقعا متاسفم براش

هر طور از اول عادتش بدی همینطوره تا آخر
من همسرم پابه پام بیداره تو شب بیداریا،واکسن،مریضی همه چی
تنها بچه من نیس هر دومونه

چون از اولشم عادتش دادی بچه رو خودت تنهایی نگهداری
هنوزم دیر نیس اولاشه عادتش بده پاشه شیر درست کنه

شوهر من کلا تو پذیرایی میخوابه هر وقتم حتی قبل خواب بهش میگم کمک کن میگه خستم کمرم درد میکنه در حالی ک مهره های کمر من دارن از جا کنده میشن بچم کولیک داره شبا خیلی گریه میکنه همه میگن ببرید تو ماشین بخوابونید میگه تا صبحم گریه کنه نمیبرم ما رسم نداریم اینجوری خیلی این حرفش ناراحتم میکنه با اینکه خودم مخالف تو ماشین خوابوندنم ولی این حرفش واقعا دلمو میشکونه خستگی من ب درک گریه بچه رو مگه نمیبینه اخه چطور دلش میاد
الان میخواستم با مامانم اینا با ماشین یکم بگردونمش نزاش برم اخه خودت نمیبری چرا نمیزاری با بقیه هم ببرمش
از دیشب صدبار از بچم بخاطر پدرش عذرخواهی کردم دوست داره بچمونو ولی این اسمش دوس داشتن نیس دقیقا همه اون رفتارایی ک با من داشته الان با بچم داره چطور منو دوس داره بچمم اونطو ی دوسش داره

اولا پیشش نگو بچم، بگو بچمون که اون حس مشترک بهش بدی. بعدشم اومد خونه ازش درخواست کن کمک کنه توی لباس پوشیدن یا شیر درست کردن. کم کم راه میفته

خواب بوده یه چیزی گفته دیگه

حق داری درکت میکنم من امروز شوهرم به بچه ام ناخواسته گفت این بچه بهش پریدم که چرا بهش میگی بچه مگه اسم نداره اونم عذرخواهی کرد و گفت حواسش نبوده
تو هم با شوهرت حرف بزن و بهش بگو ناراحت شدی حتما دلیل خوبی داره

بعدم آقایون تو بچه داری کمک نمیکنن بچت کوچولو یکی دوماه دیگه راحت میشی منم این دوران گذروندم

شاید خسته بوده
عادتش بده کمکت کنه

پیش میاد همه ادما بالاخره عصبی میشن بهش بگو