خانوما ظهرتون بخیر 💘
عرضم به خدمتتون من از اول بچمو بغل خودم نخوابوندم که به اصطلاح اتاقشو راحت جدا کنم یکم بزرگتر که شد اوایل تخت کنار مادر بود بعد هی فاصلشو هر سری از تختمون دور و دور تر کردم
هر چی فکرشو میکنم چطوری ببرمش یه اتاق دلم راضی نمیشه میگم گناه داره بچم غصش میشه
۶ یا ۷ ماهه دیگه مثلا بخوام ببرمش اتاق خودش برام داره غیر قابل تصور میشه و این احساسم برای خودم غریبه چون از اول نظر و عقیدم مستقل بودنش بوده هیچ وقت نزاشتم شب تا صب تو بغلم بشه بجز وقتایی که بی قرار بود یا مریض بود
🤕

پوشک شیرخشک

من از ۹ ماهگی اتاقشو جدا کردم پیشش میموندم خوابش که میبرد میرفتم اتاق خودمون طول شبم هر وقت خودم یا همسرم بیدار می‌شدیم بهش سر میزدیم ولی این جنگ گند زد به همه چی

اتفاقا بچه یه دوسال میشه جدا کردنش سخته چون قشنگ میفهمه میترسه
من از۷ماهگی جداش کردم تنها میخابه

مگه شیر شب نمیخوره

اره بچه ک دنیا میاد همه فرضیه ها عوض میشه دلت نمیاذ منم دقیقا همینطور

چقدر خوب.