غربت خیلی سخته ، سختتر ازونی که فکرشو میکردم 🥺
من و همسرم تو یه شهر کویری بزرگ شدیم وقتی تصمیم گرفتیم که بیایم بابلسر جفتمون خیلی خوشحال بودیم میدونستیم هم تفریحمون بیشتر میشه چون جفتمون اهل سفریم و هم شرایط شغلی بهتری برای همسرم پیش میاد با خودمون گفتیم دیگه چی ازین بهتر 🥲 یه سال اول خیلی خوب بود همه چی تازگی داشت برامون اما رفته رفته غربت به من نشست . همسرم که میرفت سرکار سرش گرم بود و شبا میومد میرفتیم بیرون وقتش میگذشت بلاخره…
اما من کل روز خودمو به کار خونه سرگرم میکردم تا وقتم زودتر بگذره و در اخر بازم احساس تنهایی میکردم . هیچوقت به بچه دار شدن فکر نمیکردم . اصلا با همسرم اول ازدواج شرط گذاشته بودم که شاید هیچوقت بچه نخام و اونم قبول کرده بود . اما تنهایی و غربت نظر منو عوض کرد . نه برای اینکه سرگرم بشم برای اینکه یه همدم از جنس خودم کنارم باشه 🥺اما بارداری و ویار و هورمونای بهم ریخته باعث شده دل من بیشتر از قبل بگیره،بیشتر از قبل احساس تنهایی میکنم😔 این روزا بیشتر از هر وقت دیگه تو این ۳۳ سال زندگیم میفهمم چقدر خانواده نعمته . ادم به رفت و امد و ارتباط زنده س .
قدر خانواده ، فامیل ، دوست و اشناهایی که کنارتون هستن بدونین ❤️

عزیزم 🥺
بیا بغلم 🫂
میتونی واسه دوستی رو من حساب کنیا عزیزم غصه نخور 🫶🏻😍😘

اخی عزیزم🥰 منو همسرم هم اهل بابلسر نیستیم باهم اینجا رو انتخاب کردیم برای زندگی
الانم با نی نی سه ماهه تک و تنهاییم اینجا
شماهم مثل مایید، ایشالا هرچه زودتر نی نی خوشگلتو بغل بگیری😍🥰

اره واقها با جون و‌دل درک‌میکنم

ما بااین ک نزدیکم ی سریا چشم پیشرفت مارو نداشتن رفتامد حذف کردیم چنان ضریه ای بخاطر خوردیم .‌.. دعام کن مشکلمون زودی حل شه لطفا

عزیزم،خیلی سخته 😔😔😔😔😔😔😔

عزیزم درکت منم منم غربت هستم از خانواده دورم باردارم بیشترر احساس تنهایی میکنم شوهرم نمیزاره برم خونشون بمونم خودش میبره خودشم میاره🥺🥺🥺

چقد میفهممت منو همسرمم از خانواده هامون دوریم ،اوایل چقد درگیر افسردگی بودم بد ک سرم گرم درس و دانشگاه و کار شد اوکی شد تا اینکه باردار شدم هم کارمو کنار گذاشتم هم اینکه دکتر بهم اجازه سفر نداد ک برم پیش خانواده م اوایل درگیر هماتوم بد جفت پایین بد سرویکس پایین خلاصه من ۴ماه تمام فقط برای چکاپ و سونو بیرون میرفتم تا عید بهم اجازه داد برم ،رفتم یه ۲۰ روز خونه مامانم بودم الان دوروزه برگشتم دستودلم ب هیچ کاری نمیره اشک چشام بند نمیاد🥲🥺

ببین من تو شهر خودم غریب هستم
من یدونه دختر و بچه ام، خونه مون با مامانم سه تا کوچه فاصله ست، منکر نمیشم گاهی رفتیم اونجا، ولی واقعا انقدر رفتارها یه جوریه که دیگه برای مدتها دوست ندارم برم و نمیرم، خواهر و برادر ندارم، فامیل نزدیک ندارم که برم، خانواده همسر هم بگم نداریم خیلی بهتره انقدر بی عاطفه هستن، دوتا بچه کوچیک دارم، یدونه خداروشکر تو راهی دارم، همسرم هم سه روز یکبار یه نصف روز میاد خونه....
بجا اینکه درک کنن من رو خانواده م حداقل، مادرم چنان با رفتاراش دفع میکنه آدم دلش نمیخواد بره، گاهی هم رفتیم واقعا از بی کسی بوده...
غربت فقط تو شهر غریب نیست

عزیییییییزمممممم
کاش یه شغل خانگی داشتی خیلی حواستو پرت میکرد دست خودتم بود
ان شا الله نی نی میاد و سه تایی کیف میکنید دیگه تنها نیستی😅میای میگی کمممک من یه لحظه تنهایی میخوام

عزیزم اونجا هم میتونی کلی دوست پیدا کنی سعی کن چنتا دوست که هم مرام خودتن پیدا کنی والا ماها هم دوس داریم دور باشیم معلوم نیس ادم چی میخواد

قربونت من از زمان دانشجوییم تنها بودم ، ازدواجم کردم هر سال یک ور کشور یا دنیا بودم و تنها میگذرونیم. اما قوی شدم، خودم و همسرم ،تازه اکثر اوقات همسرمم نیست واسه شغلش. با باشگاه سر خودم و گرم کردم همیشه

عزیزم من که هرروز خونه خواهرام و مامانمم بازم ویار و هورمونها یکار کرده هرشب گریه میکنم از اینکه چرا این ویار انقد سخته این روزا میگذره روزای شیرین هم در انتظارته اگه میتونی برو دیدن خانوادت تا بهتر بشی

درکت میکنم چون منم غربت نشینم

عزیزم خداروشکر برای تو دلی هامون 😍😘 منم غریبم هم از پدر مادر هم از شوهرم تک تنهام تنها امیدم بچمه که بیاد دنیا منو از این تنهایی نجات بده 🥲🥹🤍
الانم سه روزه شوهرم پیشم نیست خانوادم دور شوهر دور احساس میکنم دیوارای خونه بهم فشار میاره دیگه خسته شدم 🥲 کاش مامانم پیشم بود غذا میذاشت جلوم باهام حرف میزد پیشش میخوابیدم 🥲 دلم کرفت با متنت یاد خودم افتادم تو حداقل شبا شوهرت میاد من حتی دیر دیرم میبینمش😭

با تمام وجود درکت میکنم.
منم دورم از خونواده ام

عزیزممممم
منم هی ب شوهرم میگم بریم شمال زندگی کنیم از همه ب دور

عزیزم‌ درکت می‌کنم ولی الان خودت الان مسئول یه خانواده هستی و به فرشته کوچولو توی شکمته باید حواست باشه