مامانا کسی که عذاب وجدان میگیره از دعوا کردن بچه اش و گریه کنه حسابی ناشکره؟؟؟فرزندپروری

سلام میشه درخواست بدید داشته باشمتون

خواهر گلم بذار یه چیزی از خودم بهت بگم،دختر من فرزند خوانده ست،ما تقریبا ۱۲ سال درمان کردیم ولی خب نشد،که البته میگیم خداروشکر
خلاصه اینکه پیگیر فرزندخوانده شدیم و خدا دختر زیبای مارو بهمون رسوند
من اوایل خیلی ناراحت میشدم و به این فکر می کردم من نباید همتا رو دعوا کنم چون ناشکری می کنم و مادر خوبی نیستم براش
تا اینکه با شوهرم نشستم صحبت کردیم و به این نتیجه رسیدم گاهی این دعواها باعث میشه از خطر دورش کنیم و به تربیتش کمک کنیم،ما که نمی خوایم به جسمش و روحش آسیب بزنیم
ببین ما همه مادر هستیم و اول از همه یه انسان و گاهی خسته میشیم و کم میاریم و گاهی برای کشیدن ترمز بچه ها وقتی دارن از حد میگذرونن لازمه گاهی دعواشون کنیم،
البته منظور من تنبیه بدنی نیست فقط گاهی صدامون جدی باشه براشون

والا منم هر بار بچمو دعوا میکنم همین حس بد رو دارم اصلا دیوونه میشم میگم نکنه خدا تنبیهم کنه حالا به هر روشی اصلا دیگه رد دادم

من چندبار اروم عصبی شدم هولش دادم ببین بعدش افسردگی گرفتم گریه میکردم ولی خب ماهم مادریم 🥲

نه عزیزم همه ما همینجوریم گاها کم میاریم دعوا میکنیم بعد پشیمون میشیم هرچقدم باشه دل مادر طاقت نمیاره

همه این حسو تجربه کردیم ناراحتش نباش در عوض خوشحال باش که وجدانت بیداره