مادران!؟
بیاین بگین ببینم برخورد شما با بچه‌ها در مواقعی که درخواست های نابجا دارن چیه؟
و واکنش اونها در مقابل رفتار شما چطوره؟؟
وقتی از کاری منع میکنید، چقدر حرف شنوی دارن؟
آنیسا چندوقتیه به شدت لج‌باز شده و حس می‌کنم این رفتارش و‌درمقابل ( اعتراف می‌کنم که: کم‌طاقتی من) باعث شده رابطمون خراب شه!
انگار منتظره من یه چیزی بگم بدون اینکه اصلا گوش بده یه نه محکم بگه و مخالفت کنه..
صحرای کربلا میشه زمانی که چیزی رو بخواد و بهش ندیم!
اکثر وقتا نه با جایگزین کردن آروم میشه نه با توضیح اینکه : مثلا فلان چیز خطرناکه و نی‌نی‌ها نباید بهش دست بزنن!
انقققدر گریه میکنه جیغ میکشه خودشو به زمین میزنه که به سرفه میوفته
جدیدا فهمیدم فقط با توجه نکردن کم‌کم آروم میشه
هرچقدر بخوای بغل کنی یا توضیح بدی اوضاع خراب تر میشه!
حالا میخوام بدونم این بی‌توجهی زمانیکه بچه وسط قشقرقه خوبه یا بد؟؟
کار درست چیه؟ چیکار باید کرد؟


پ

وقتی اهمیت ندی به گریه ها،کم کم یاد میگیره گریه و جیغ داد فایده نداره،و بعدها وقتی محکم نه بگی در حد نق و نق میره پی کار دیگه ای!!
پسر منم همین اهمیت نمیدم وقتی آروم تر شد بغلش میکنم آروم براش توضیح میدم بعد میریم یه بازی جدید انجام میدیم تا از سرش بیوفته...!!

همین کاری که مامان پسری گفت رو انجام میدم همیشه

۲سالگی سن قشقرق هست. چند ماه دیگه برطرف میشه. نهایت تا ۲-۳ماه دیگه. این‌خبر خوب😉

ولی کاری که من میکنم؛ میزارم با تمام وجود جیغ بزنن، زار بزنن، کنارشون میشینم. میگم‌از احساس بزرگت نمیترسم، پیشت هستم تا آروم‌شی.

یکم که زار بزنه، میگم بغل میخوای؟ اگه اجازه بغل داد که بغل اگه نه هم باز همونجور میشینم روبه روش.
اگه خودم‌ اون‌ لحظه بی حوصله باشم میگم‌اوه مامانم الان اصلا حوصله نداره، یه لحظه جیغتو نگهدار یه آب بخورمو بیام.

بعد که اون‌داره شیون میکنه، میرمو چندتا فحش آبدار میدمو چند تا مشت در دیوار میکوبمو آب میخورمو سریع برمیگردم. خب من برگشتم کجا بودیم؟ آها عرررررر...

حالا توو فروشگاه موقع خرید بستنی در زمان گلودرد: عزیزم بستنی میخوای. وااای آره بستنی خیلی خوشمزه س. منم دلم بستنی میخواد. حالا بیا دکمه فکرمون رو‌بزنیم ببینیم چی کار کنیم، نظرت چیه دنت برداریم؟ آها این بیسکوییت ها هم توت فرنگیه هااااا... من که میکم الان بیسکوییت انتخاب میکنی تو چی میگی؟!

همینو خودت بسط بده توو جاها و شرایط مختلف.

هیچ وقت موقع قشقرق بچه رو‌ ترک‌ نکن. کنارش بمون. بهش بگو از احساسش نمیترسی و‌ کنارشی. ناخودآگاهش داره شکل میگیره.

باید تنظیماتش جوری برنامه ریزی شه که مامان توو هر شرایطی پیشمه. دوست داشتن من مشروط به آروم بودنم نیس.

باز هم میگم فکر کردم داری راجع ب علیرضا می‌نویسی
با این تفاوت ک علیرضا همه ش نه نمیگه و ....
اما خیلی غرغرو و نق نقو شده
منم بخاطر هزاران تا دغدغه ای ک دارم خیلی کم طاقت شدم نسبت ب قبل🥴😩
اما راجع ب راه حل
فک کنم بی توجهی خوب باشه
باید دوباره و سه باره دوره هایی ک از دکتر یاوری گرفته بودم رو مرور کنم
اونجا راه حل این رفتارهاشون رو داشت

عزیزم تنها راهش اینه که حواسش رو از اون موضوع پرت کنی به سمت یه موضوع جالب تر
سلیقشو میدونی چطوره
چون واقعا بچه ها تو این سن هیچ منطقی ندارن که شما بخوای قانع یا متقاعدش کنی.و در نهایت میرسه به لج بازی و گریه

متاسفانه
صبح تا بعدازظهر پیش مادربزرگاشه
اولا ک اونارو‌میخواد منو نمیخواد
اونا هم تا بچه میخواد نق بزنه هرچی بخواد میدن تازه ب منم میگن اونی ور بالاما (انگار منو دارن دعوا میکنن خصوصا مادرشوهرم) و من واقعا نمیدونم چ کنم.
کل جنگو چون دورکار بودم تو خونه بودم حرف شنوی بهتری پیا کرده بود

مریم جان من الان بین دو راهی سختم
نمی‌دونم چقدر برداشتی که دارم میکنم درسته یا غلط
چون هم تربیت و نوع رفتار پدر و مادر مهمه و هم ذات وشخصیت خود بچه

ولی من الان برادر زاده میبنم که تو پنج سالگی چون واقعا مامان باباش خیلی با نازش بازی کردن چقدر بچه تخس و بی ادب و سرتقی شده
نمی‌دونم کار من درسته یا اونها ولی حس میکنم واقعا باید مثل دهه شصتی ها یکم والدین این دوره زمونه قاطع اما مهربون باشن

بی توجهی به خواسته های نامتعارف بچه ها فکر نکن چیز بدی باشه
چون تو این سن می‌دونم سر چه چیزهای الکی به قول شما صحرای کربلا راه میندازن🤧 باید آروم و صبور ولی قاطع باشیم
هیچم دلمون نسوزه برای این فسقل ها😅😅

همون اهمیت ندادن بهترین کاره
من اونقدر به گریه های الکی نهال بی توجه شدم و بهش میگم وقتی گریه میکنی من صداتو نمیشنوم
ی کم بعد خودش میاد میگه آروم شدم و دیگه بحث ادامه پیدا نمیکنه

باید حواسش رو پرت کرد، قاطعیت رو حفظ کرد و البته حایی که ممکن هست نرمش نشون داد.
پسر من با توضیح وقتی چیزی خطرناکه ماملن بهت نمیده کنار اومده بعدش خودش میره به سمت روند آام سازی و درخواست میکنه اشکاش رو پاک کنم و این یعنی آماده خر شدن هست.

نظر شخصی خودمو میکم تا یه جایی انعطاف خوبه که ادم به دل بچه راه بیاد اما من خودم زمانی که برسام شروع میکنه به داد و جیغ و گریه و چیزی رو میخاد بهش میگم برو گریه هاتو که کردی بعد بیا حرف بزن حتی توی بیرون و جمع اگه شروع کنه به لجبازی اصلاااا اهمیت نمیدم انقد که خودش بیخیال میشه خیلی شده شروع کرده به گریه و لجبازی تا ببریمش جایی اما من گفتم برو اتاق گریه هاتو که کردی جیغتو که زدی بعد باهات حرف میزنم یه جوری میشه که گریه ش سریع قطع میشه و با بی محلی من خودش میاد جلو منت کشی😄

کاملا طبیعیه این رفتاراش
فقط با جیغ و دادی ک میکنه اصلا از موضعت پایین نیا
چند شب پیش گندم میخواست سیب زمینی سرخ کردشو با سس بخوره
من بهش گفتم سسمون تموم شده
قیامت به پا کرد
چند تا فحش هم نثار من کرد
حالا من چون میدونستم ماست دوست داره بهش پیشنهاد دادم به جای سس با ماست بخوره و اونم قبول کرد و قضیه ختم بخیر شد😁
باید پیشنهادای دیگ بدی ک براش جذاب باشه و اون کارو ک از نظرت خوب نیست و انجام نده
البته این موضوع خیلی ذهن آماده و خلاقی میخواد.

بهش گفتم اگه با گریه حرفتو بزنی یا جیغ و داد کنی به حرفت گوش نمیدم چون من نمیشنوم چی میگی آروم شد میاد حرفشو میگه جیغ بزنه اصلا بهش گوش نمیدم

من حقیقتا وقتی یچیزی میگه میگم نه شروع میکنه جیغ زدن اگه خونه باشیم ک بهش میگم پاشو برو تو اتاق گریه هاتو بکن بعد بیا دو ثانیه نشده میره میاد اشکاشم پاک میکنه😂😂😂
ولی بیرون تو خیابون معمولا خودداره جیغ جیغی نیست اکثر وقتا بیرون هرچی بگه گوش میدم خوش بگذره بهش ولی مثلا اگر نه بگم کاری نمیکنه فقط بغض میکنه