ادامه:
این رفتار با اینکه به نظر دلسوزانه و از سر عشق میاد اما اول به خود آدم و بعدم به بچه آسیب میزنه. بچه‌ای تربیت میشه که از ترس نگرانی‌های مادرش بعدها هیچ کدوم از مشکلاتش رو با شما در میون نمیذاره، مجبور میشه تنها با مسائل زندگیش روبه‌رو شه و خیلی چیزا رو از شما پنهون کنه و در نتیجه خیلی آسیب‌ها ببینه. در گریه زاری و مویه‌ی الکی افتخار و ارزشی وجود نداره. این صرفا یک رفتار نادرسته که در ناخودآگاه جمعی و فرهنگ ما جا گرفته اما باید عوض شه. مطمئن باشید بچه از مادری که منطقی و به جا با مسائل برخورد کنه بهتر درس میگیره، و شما خودتون هم راحت‌تر میتونید با بچه‌داری کنار بیاید. قرار نیست مادر نابود شه تا بچه بزرگ شه. شما باید در کنار هم‌ رشد کنید و با سختی‌ها مقابله کنید. زندگی به اندازه کافی سخت و جهان به اندازه کافی بی‌رحمه. با خودتون و بچه‌هاتون مهربون‌تر باشید. ❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط